"เผ่ามารปฐพีนั้นพลังเป็นเช่นไร"
หนุ่มน้อยเอ่ยถามผู้เฒ่าข้างกาย
"ท่านเจ้าผู้ทรงเกียรติ ตามที่ข้าน้อยทราบ เผ่ามารปฐพีแม้จะมีขนาดใหญ่โดยรวม แต่กำลังโดยรวมในห้วงที่หกแห่งนี้ไม่ได้แข็งแกร่งนัก แม้แต่เทพฟ้าก็ยังไม่มี ที่มากสุดก็เพียงถูกเรียกว่าเป็นตระกูลใหญ่ตระกูลหนึ่งเท่านั้น"
ผู้เฒ่านั้นรีบตอบอย่างเกรงใจทันที
สายตาที่ผู้เฒ่ามองมายังหนุ่มน้อยเต็มไปด้วยความศรัทธาอันคลั่งไคล้ ราวกับพร้อมจะสละทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อหนุ่มน้อยผู้นี้ได้ตลอดเวลา
"ดีแล้ว บัดนี้นำทางไปเดี๋ยวนี้ เราไปยังฐานที่มั่นของเผ่ามารปฐพี ข้าต้องการเห็นให้ชัดว่าสายเลือดเดียวกับข้าคนนั้นซ่อนอยู่ในเผ่ามารปฐพีจริงหรือไม่"
หนุ่มน้อยกล่าวด้วยรอยยิ้ม จากนั้นจึงพากันกับผู้เฒ่ามุ่งหน้าไปยังฐานที่มั่นของเผ่ามารปฐพี
ขณะเดียวกัน เย่อวิ๋นเฟยกำลังนำกำลังพลของฝ่ายผู้พิทักษ์จำนวนมหาศาลเดินทัพอย่างกว้างใหญ่ไพศาลอยู่กลางวิภพ
ระหว่างทางไม่ว่าจะพบใคร แค่เห็นกองกำลังของฝ่ายผู้พิทักษ์แต่ไกล ทุกคนต่างรีบหลบเลี่ยงเป็นอย่างแรก
เพราะในวิภพที่หกนี้ คนส่วนใหญ่ต่างหวาดกลัวฝ่ายผู้พิทักษ์อยู่ในใจ
หาใช่อื่นไกล ในวิภพที่หกนี้ฝ่ายผู้พิทักษ์คือมหาอำนาจระดับสูงสุด แถมยังดำเนินการอย่างเด็ดขาดโหดเหี้ยม บัดนี้ขยับเข้าฆ่าล้างโลกทำลายตระกูลเมื่อไรก็ได้ ผู้ใดก่อกรรมกับฝ่ายผู้พิทักษ์ย่อมไม่มีทางสิ้นสุดชีวิตอย่างดี
"ฝ่ายผู้พิทักษ์ช่างเด็ดขาดโหดเหี้ยมเสียจริง!"
ผู้อาวุโสฮุ่นไม่อาจกลั้นเอ่ยถอนใจ
"ใช่แล้ว นี่คืออำนาจชั่วร้ายอย่างแท้จริง หากไม่ทำลายซะ วิภพนี้ก็จะไม่มีวันสงบสุข"
มังกรหงอนทองความรู้สึกยุติธรรมล้นเปี่ยม กล่าวด้วยฟันคมขบแน่น
ไม่นานนักก็มาถึงจุดหมายปลายทาง
นอกหมู่โลกหนึ่ง ณ วิภพกว้างใหญ่ไพศาล กองกำลังของฝ่ายผู้พิทักษ์ยืนเต็มพื้นที่เรียบร้อยแล้ว
เย่อวิ๋นเฟยกลืนกินวิญญาณของเทพแท้ในวิภพนี้มามากมายนับไม่ถ้วน ย่อมคุ้นเคยกับหมู่โลกทั้งหลายในวิภพนี้เป็นอย่างดี หมู่โลกตรงหน้าชื่อว่าหมู่โลกเชียนหู เป็นดินแดนของสำนักลิ่งเสียว