"ดูท่าพวกมันจะมีเทพบิดรชั้นเก้าถึงแปดคน ทว่าท่านเย่อยู่เพียงลำพัง เราต้องเร่งทำลายม่านพลังเหล่านี้ให้ได้ แล้วจึงรุดเข้าไปช่วยท่านเย่รับศึกร่วมกัน"
ผู้อาวุโสหลิวและคณะมองดูเย่อวิ๋นเฟยที่ถูกชนชั้นสูงแห่งฝ่ายผู้พิทักษ์ล้อมประชิทำร้าย ต่างร้อนใจยิ่งนัก ตะโกนขึ้นพร้อมกัน
ขณะนี้ภายในสำนักใหญ่ของฝ่ายผู้พิทักษ์ เหล่าชนชั้นสูงกำลังพุ่งเข้าโจมตีเย่อวิ๋นเฟยจากรอบทิศ การโจมตีนานัปการที่ปลดปล่อยออกมา กำลังจะปะทะร่างของเย่อวิ๋นเฟยในอีกไม่ช้า
เบื้องหน้าของเย่อวิ๋นเฟยคือค่ายกลแน่นขนัด ค่ายกลเหล่านี้แข็งแกร่งยิ่ง กั้นกีดทางเข้าออกของสำนักใหญ่นี้ไว้มิดชิด แม้แต่มหาเทพชั้นเก้ายังไม่อาจฝ่าบังคับผ่านได้
"เจ้าหนูตระกูลเย่! เจ้าคิดบาดหมางกับฝ่ายผู้พิทักษ์ของเรามาตลอด สร้างความสูญเสียแก่ฝ่ายเรามามากมาย วันนี้เจ้าก็ถึงเวลาต้องชดใช้ราคาเสียที"
จอมเวทผู้นั้นเห็นเย่อวิ๋นเฟยเบื้องหน้าไม่เหลือทางหนี ในใจจึงโล่งอกขึ้นมาทันที ยิ้มอย่างโหดเหี้ยมแล้วเอ่ยขึ้น
"เจ้าสัตว์น้อยสกุลเย่! เจ้าทำให้ฝ่ายผู้พิทักษ์แห่งห้วงว่างเปล่าที่สี่ของเราสูญเสียมหาศาล ทำลายสิ่งที่ข้าบุกบั่นสั่งสมมาหลายปีจนพินาศยับ บัดนี้เตรียมรับมรณะไว้เถอะ!"
จอมนรกที่สี่ตะโกนลั่นด้วยความพิโรธ กลิ่นอายสังหารแผดพล่าน
"แค่พวกเจ้านี่เถอะ ยังไม่อาจสังหารข้าได้"
เย่อวิ๋นเฟยมองเหล่าชนชั้นสูงฝ่ายผู้พิทักษ์ที่เต็มไปด้วยความฆาตในดวงตา แล้วก็แสยงยิ้มเย็น
จากนั้นร่างของเขาเคลื่อนไหว ทะยานเข้าไปยังม่านพลังเหล่านั้นโดยตรง
ก่อนหน้านี้เย่อวิ๋นเฟยยืนอยู่ตรงนี้ ใช้พลังหทัย พลังวิญญาณ และเนตรเทพระหว่างคิ้ว ศึกษาม่านพลังเบื้องหน้าอย่างละเอียดแล้ว จึงเข้าใจม่านเหล่านั้นลึกซึ้ง บัดนี้ม่านพลังเหล่านั้นสำหรับเย่อวิ๋นเฟยแล้วไม่อาจสร้างผลใดได้อีกต่อไป
รื้นรื้นรื้น...
เมื่อเย่อวิ๋นเฟยก้าวเข้าไปยังม่านพลังเบื้องหน้า การโจมตีของเหล่าชนชั้นสูงฝ่ายผู้พิทักษ์ก็ตามมาถึง พุ่งชนลงยังจุดที่เย่อวิ๋นเฟยยืนอยู่เมื่อครู่