เสียงของเย่อวิ๋นเฟยไม่ดังนัก แต่ทั่วทั้งเมืองกู่โจว ไม่ว่าภายนอกหรือภายใน ต่างได้ยินกันอย่างชัดเจน
คนส่วนใหญ่ถึงกับตะลึงค้าง
เด็กหนุ่มรุ่นหลังผู้นี้ กล้าพูดต่อหน้าธารกำนัลว่าศักดิ์สิทธิ์เพลิงนิรันดร์ละโมบ ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน!
นี่เป็นการท้าทายศักดิ์สิทธิ์เพลิงนิรันดร์อย่างร้ายแรง!
พึงรู้เถิดว่า ยิ่งขุมกำลังที่แข็งแกร่งมากเท่าใด ก็ยิ่งให้ความสำคัญกับชื่อเสียงมากเท่านั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งมหาอำนาจระดับสุดยอดอย่างศักดิ์สิทธิ์เพลิงนิรันดร์ จะยอมให้ใครมาว่าร้ายเช่นนี้ได้อย่างไร!
พวกคนของตระกูลมูหยงยืนอยู่เบื้องหลังเย่อวิ๋นเฟย แม้ในใจจะรู้สึกว่าเย่อวิ๋นเฟยด่าได้ถูกต้องนัก แต่ก็คาดการณ์ได้ว่าการด่าศักดิ์สิทธิ์เพลิงนิรันดร์เช่นนี้ ผลที่ตามมาจะต้องร้ายแรงอย่างแน่นอน ต่างก็พากันหวาดกลัวจนสีหน้าซีดเผือด
หากศักดิ์สิทธิ์เพลิงนิรันดร์ตามสืบสวนเรื่องนี้ขึ้นมา ล้วนเป็นไปได้อย่างยิ่งว่าจะทำให้ตระกูลมูหยงเดือดร้อนไปด้วย!
"คุณชายซูช่างหุนหันพลันแล่นเกินไป!"
ประมุขตระกูลมูหยงอดพูดขึ้นไม่ได้
"ประมุข ตระกูลมูหยงของพวกเราคงจะต้องเดือดร้อนเพราะเจ้าเด็กนี่แน่!"
ผู้ใหญ่ระดับสูงคนหนึ่งเอ่ยขึ้นด้วยเสียงสั่นเทา
"เจ้ารนหาที่ตาย!
เจ้าหนู บังอาจกล่าวร้ายต่อศักดิ์สิทธิ์เพลิงนิรันดร์ของข้าเช่นนี้ กล้าบังอาจเกินไปนัก!"
ลี่ฮั่นโกรธจนสีหน้าเริ่มบิดเบี้ยว
ครืน ๆ ๆ ...
พลังกดดันอันเกรียงไกรแผ่กระจายออกจากร่างของเขาอย่างล้นหลาม บดขยี้ตรงมายังเย่อวิ๋นเฟย
เขามีพลังขั้นตำแหน่งสวรรค์สมบูรณ์ไร้ที่ติ!
ทว่าต่อให้เผชิญกับพลังกดดันของลี่ฮั่น เย่อวิ๋นเฟยกลับยืนนิ่งเฉย ไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ
สิ่งนี้ทำให้ลี่ฮั่นและหูจ้งรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง
"ไอ้หนูบ้านี่ ใจกล้าราวกับกล้ากินเสือโคร่ง กล้าบังอาจโต้เถียงท่านผู้จัดการศักดิ์สิทธิ์เพลิงนิรันดร์ต่อหน้าธารกำนัล รนหาที่ตาย!"