"เอาล่ะ เจ้ารอข้าอยู่ที่นี่ก่อน ข้าจะไปเอง เพื่อรวบรวมกองทัพแมลงทั้งหมดในป่านี้มาให้ได้
กองทัพแมลงพวกนั้นต้องให้ข้าไปด้วยตัวเองเท่านั้นถึงจะเชื่อฟัง"
หนอนไหมมังกรเขาทองครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดกับเย่อวิ๋นเฟย
"ได้"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
จากนั้น หนอนไหมมังกรเขาทองก็สั่งให้กองทัพแมลงประมาณสองในสามคอยเฝ้ารักษารอบๆ ต้นไม้ดาวฤกษ์โบราณอย่างแน่นหนา ส่วนมันก็นำอีกหนึ่งในสามจากไป
เย่อวิ๋นเฟยเดินไปถึงใต้ต้นไม้ดาวฤกษ์โบราณ นั่งขัดสมาธิลง ปลดปล่อยพลังวิญญาณ ซึมเข้าไปในลำต้นอันสูงตระหง่านนั้น แล้วเริ่มพยายามหลอมละลายต้นไม้อันล้ำค่านี้
"พวกเจ้า มนุษย์หนุ่มนี่คิดจะหลอมละลายต้นไม้ล้ำค่านี้แล้ว!
เขากินผลวิญญาณเหล่านั้นคนเดียว ตอนนี้ก็ยังคิดจะผูกขาดต้นไม้นี้คนเดียวอีก พวกเราร่วมมือกันขัดขวางเขา!"
ชายชราผู้สูงใหญ่แห่งเผ่าไท่หวางเห็นท่าทีของเย่อวิ๋นเฟยเช่นนั้น ก็ร้องตะโกนขึ้น
ตูมๆ...
เรือรบหกลำของเผ่าไท่หวางยิงปืนใหญ่พร้อมกัน พ่นลำแสงพลังงานออกมามากมาย ระดมยิงใส่กองทัพแมลงพวกนั้น
"หนอนไหมมังกรเขาทองตัวนั้นไปขอทัพเสริมแล้ว หากพวกเราคิดจะขัดขวางเขา ต้องลงมือทันที"
ภูติศักดิ์สิทธิ์ในหินใช้เสียงก้องกังวานเอ่ยขึ้นอย่างเคร่งขรึม
พูดจบ ภูติศักดิ์สิทธิ์ในหินก็ขับเคลื่อนรถศึก บดขยี้มิติ โบกพานทวนคำรามครืนๆ บุกเข้าไปข้างหน้าอย่างดุดัน
"ลงมือกันเถอะ!
ฆ่ามันซะ อย่าให้มันผูกขาดผลวิญญาณพวกนั้นคนเดียว!"
นักรบเผ่าทองฟ้าทั้งสามลงมือพร้อมกัน คืบคลานเข้าใกล้เย่อวิ๋นเฟย