“นี่คือพี่ชายของเหมี่ยวเสี่ยวเฟยหรือ?
เขากล้าบุกด่านเขตจูเชวี่ยของเรา ทำลายพิธีวิวาห์ ยังกล้าลงมือกับท่านอ๋องใหญ่กับพ่อมดเฒ่าอีกหรือ?
เป็นไปได้ยังไง เขามีวิชาความสามารถขนาดนั้นหรือ?”
เหล่าสิ่งมีชีวิตที่ได้ยินต่างพากันจ้องมองเย่อวิ๋นเฟยด้วยสายตาตกตะลึง
“ทุกท่าน หากเป็นเช่นนี้ ไอ้หนุ่มนี่ก็คือศัตรูของชนเผ่าเหมียวเราแล้ว
มันกล้าท้าทายท่านอ๋องใหญ่และพ่อมดเฒ่า นี่มันการกบฏต่อผู้ใหญ่ชัด ๆ!
หากเราจับมันส่งให้ท่านอ๋องใหญ่และพ่อมดเฒ่าลงโทษ ตระกูลเราต้องให้รางวัลก้อนโตแน่นอน!”
มีลูกหลานชนเผ่าเหมียวหลายคนจ้องเย่อวิ๋นเฟยด้วยสายตาเฉียบคม กระซิบพูดคุยกันด้วยใจคิดร้าย
เย่อวิ๋นเฟย เสี่ยวเฟย เหมียวจื่อฉง และซือถูคงเอ๋อร์ ต่างลงมือเก็บผลนกไฟอย่างรวดเร็ว ไม่แม้แต่จะเหลียวมองลูกหลานชนเผ่าเหมียวพวกนั้น
ก็แค่พวกกระจอกเท่านั้น!
“ลงมือเถอะ!
ไอ้หนุ่มนี่กล้ามาก่อเรื่องที่ชนเผ่าเหมียวเรา เห็นได้ชัดว่าไม่เอาชนเผ่าเหมียวเราไว้ในสายตา จะปล่อยมันไปไม่ได้เด็ดขาด!
จับมันไว้ก่อน นี่คือผลงานชิ้นใหญ่!”
ชายรูปร่างสูงโปร่ง ดวงตาดุร้ายเอ่ยขึ้นอย่างเย็นชา
“จับพวกมันทั้งสามคนไว้ให้หมด!”
ชายผู้นั้นเอ่ยเสริม
ทันทีที่เสียงขาดลง ชายผู้นั้นก็นำลูกหลานชนเผ่าเหมียวกว่าสิบคน เคลื่อนกายเข้าล้อมรอบเย่อวิ๋นเฟย
“พี่ชาย ไอ้หมอนี่ชื่อเหมียวอวี้กวน เป็นลูกชายของบุตรชายคนโตท่านอ๋องใหญ่ ในหมู่คนรุ่นใหม่ชนเผ่าเหมียว พอมีชื่อเสียงอยู่บ้าง
มันจงใจมาหาเรื่องเรา”