"เมื่อไหร่จะลงมือ
ข้าจะกลืนกินพลังวิญญาณของเข้าเพียงบางส่วน พลังวิญญาณระดับเทพแท้ย่อมเป็นประโยชน์ยิ่งใหญ่ต่อข้า"
หวงซางเมื่อได้ยินถ้อยคำของเย่อวิ๋นเฟยก็ร้อนใจอยากลงมือ จึงรีบเอ่ยขึ้นทันที
"ได้ ผู้อาวุโสหวง พลังวิญญาณของเขาเราสองคนแบ่งกันคนละครึ่ง เพียงแต่ข้าต้องการความทรงจำในวิญญาณของเขา"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
"เขาน่ะก็เป็นเทพแท้องค์หนึ่ง ข้าจะวางค่ายกลปฐพีขนาดใหญ่รอบตัวเขาก่อน การลงมือจะมั่นใจกว่า"
เย่อวิ๋นเฟยสัมผัสพลังอันสังเกตได้ของเทพแท้องค์นั้นอยู่ตลอดเวลา รู้ว่าเทพแท้ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่อ่อนแอเกินไป
"โชคดีที่ข้ามีสิ่งนี้"
เย่อวิ๋นเฟยหยิบหยกอวี่ยี่ชิ้นหนึ่งออกมา
หยกอวี่ยี่ชิ้นนี้เป็นสิ่งที่ชายผู้โบราณแห่งเผ่ามารปฐพีมอบให้เย่อวิ๋นเฟย ครั้งนั้นชายผู้โบราณแห่งเผ่ามารปฐพีถูกผู้เฒ่าเสื้อครามลอบโจมตี ก่อนจะดับสูญได้ซ่อนเจตจำนงส่วนหนึ่งของตนไว้ภายในหยกอวี่ยี่ชิ้นนี้ แล้วอาศัยมันแฝงตัวอยู่ในวิญญาณที่เหลือรอดของผู้เฒ่าเสื้อครามตลอดมา หลายปีผ่านไปก็ไม่เคยถูกผู้เฒ่าเสื้อครามตรวจพบ จะเห็นได้ว่าพลังซ่อนกายของหยกอวี่ยี่ชิ้นนี้ยิ่งใหญ่เหลือเกิน
เย่อวิ๋นเฟยเมื่อได้หยกอวี่ยี่นี้มาแล้วก็ใช้เวลาบำรุงหลอมรวมมัน
หยกอวี่ยี่ชิ้นนี้มีระดับสูงยิ่ง การหลอมรวมย่อมลำบาก แต่เมื่อชายผู้โบราณแห่งเผ่ามารปฐพีมอบให้เย่อวิ๋นเฟยนั้น ก็มอบลมหายใจพลังวิญญาณส่วนหนึ่งส่งมาพร้อมกัน
เมื่อเย่อวิ๋นเฟยหลอมรวมลมหายใจพลังวิญญาณของชายผู้โบราณแห่งเผ่ามารปฐพีแล้ว การหลอมรวมหยกอวี่ยี่ชิ้นนี้จึงง่ายขึ้นมาก
เย่อวิ๋นเฟยปลุกหยกอวี่ยี่ขึ้นโดยตรง ทันใดนั้นกฎเวทมนตร์ลึกลับก็แผ่ซ่านออกจากหยกอวี่ยี่ ปกคลุมร่างกายของเย่อวิ๋นเฟยไว้
"มีกฎลึกลับอย่างหนึ่งซ่อนลมหายใจทั้งหมดของเจ้าไว้อย่างแนบเนียน กระทั่งร่างกายของเจ้าก็มีเยื่อบางคั่นกับอวกาศรอบข้าง ประมาณคนรอบ ๆ คงรู้สึกได้ยากว่าเจ้ายังอยู่"
ผู้อาวุโสฮุ่นกล่าวด้วยความปลื้มใจ
"ไม่เลว ฝ่าเป่าชิ้นนี้มีพลังซ่อนกายที่ทรงพลังจริง ๆ"
ตัวเย่อวิ๋นเฟยเองก็พึงพอใจเป็นอย่างมาก พยักหน้ารับ
จากนั้นเย่อวิ๋นเฟยแสดงวิชายุทธ์ร่างกาย เคลื่อนตัวเงียบ ๆ เข้าใกล้เทพแท้องค์นั้น