“คือคุณหนูว่านชิงกับท่านเย่และพวกเขา”
ในยามนี้พวกคนของม่านไม้มหาต้นที่ถูกล้อมอยู่ตรงกลางก็เหลียวมองเห็นเย่อวิ๋นเฟยและโจวหวานชิงแล้ว
โจวหวานชิงกำลังปะทะอย่างดุเดือดกับผู้บำเพ็ญดาบคนหนึ่ง
ในปริภัณฑ์รอบกายโจวหวานชิงมีเถาวัลย์สีเขียวหนาใหญ่ปีนป่ายเต็มไปหมด เหมือนมังกรยักษ์ตนแล้วตนเล่า โอบล้อมปริภัณฑ์ที่ฝ่ายผู้บำเพ็ญดาบยืนอยู่จนมิด
พร้อมกันนั้นต้นไม้ใหญ่สูงสูดข้างบนเหนือศีรษะโจวหวานชิงก็โปรยกิ่งสีเขียวนับพันนับหมื่น เสมือนลูกธนูยาวสีเขียวนับพันนับหมื่น พุ่งเข้าปักเป้าหมายผู้บำเพ็ญดาบผู้นั้นอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย
“อัจฉริยภาพของคุณหนูโจวดีมิใช่น้อย เพียงแต่ขณะนี้ภูมิและพลังยังต่ำอยู่ ข้ารู้สึกว่าในวันข้างหน้านางจะเติบใหญ่เป็นผู้เชี่ยวชาญที่ปกครองแคว้นหนึ่งแน่นอน”
ผู้อาวุโสฮุ่นส่งเสียงสื่อจิตบอกเย่อวิ๋นเฟย
“จริงตามท่านเฒ่าว่า อัจฉริยภาพของคุณหนูโจวดีเลย”
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
“ลงมือพร้อมกันกำจัดพวกนี้ซะ อย่าเสียเวลา”
เย่อวิ๋นเฟยหมุนตัวก้าวออกหนึ่งก้าว ทะลุปริภัณฑ์ในชั่วพริบตา ปรากฏกายอยู่เบื้องหน้าผู้บำเพ็ญดาบคนหนึ่ง
ผู้บำเพ็ญดาบผู้นี้เป็นเทพผู้ปกครองชั้นสี่ มือขวากุมดาบเหล็กยักษ์ บนดาบร้อยห่วงกลมเก้าวง ทุกคราที่เหวี่ยงดาบห่วงทั้งเก้าก็ดังกังกังไม่หยุด
เสียงกระทบของห่วงทั้งเก้านั้นแท้จริงคือการโจมตีด้วยคลื่นเสียงอันสูงชาญฉลองยิ่ง สามารถค่อย ๆ รบกวนร่างวิญญาณของคู่ต่อสู้ระหว่างการรบ ทำให้เจตจำนงของอีกฝ่ายมัวหมอง
ผู้บำเพ็ญดาบเห็นเย่อวิ๋นเฟยบังเกิดขึ้นเบื้องหน้าเช่นนี้ ตกใจสะดุ้ง
จากนั้นเขายกดาบยาวในมือ โกรธแค้นลงมือ ฟันดาบเดียวเข้าที่เย่อวิ๋นเฟย
ห่วงทั้งเก้าบนดาบเหล็กส่งเสียงกังกังประหลาด มุ่งรบกวนจิตใจเย่อวิ๋นเฟย
แต่กลอุบายเล็ก ๆ แค่นี้ไม่เป็นผลอะไรต่อเย่อวิ๋นเฟยเลย เขาหมัดหนึ่งปล่อยเข้าไป เหนือกำปั้นพันเป็นมังกรยักษ์ นั่นคือหมัดมังกรเทพแห่งวิถีสวรรค์
กั๊ง! กำปั้นของเย่อวิ๋นเฟยปะทะกับดาบเหล็กนั้นโดยตรง กระหน่ำดาบเหล็กกระเด็นพุ่งไปข้างหลัง
จากนั้นเย่อวิ๋นเฟยเสริมอีกหนึ่งหมัด