"เรื่องราวระหว่างข้ากับพวกเจ้าเผ่าวิญญาณ คงไม่มีทางลบลืมได้ด้วยการปัดกวาดเพียงครั้งเดียว"
เย่อวิ๋นเฟยพูดพร้อมยิ้มเย็น แล้วปล่อยให้ต้นหล่อเลี้ยงวิญญาณกระจายกิ่งสีเขียวออกมาเพิ่มขึ้นอีกมากมาย พันพัวเข้าโอบล้อมผู้แข็งแกร่งเผ่าวิญญาณนั้น
"บัดซบ! เจ้าควบคุมต้นหล่อเลี้ยงวิญญาณได้อย่างไร หรือว่าเจ้าได้หลอมมันเข้าเป็นของเจ้าไปแล้ว?"
ผู้แข็งแกร่งเผ่าวิญญาณรู้สึกถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ออกมาจากกิ่งก้านเหล่านั้น จึงคอยถอยหนีไม่หยุด ทว่ายิ่งถอยเร็วเพียงใด ต้นหล่อเลี้ยงวิญญาณยิ่งเร็วกว่า
"เจ้าคือตัวเย่อวิ๋นเฟยจริง ๆ หรือว่าเจ้าได้ควบคุมวิญญาณร่างของเย่อวิ๋นเฟยเสียแล้ว กลายเป็นท่านเจ้าของมัน แล้วยืมร่างกายของเย่อวิ๋นเฟยมาเคลื่อนไหว?"
ผู้แข็งแกร่งเผ่าวิญญาณถอยหนีอย่างสุดกำลัง ขณะเดียวกันก็ตะโกนถามเย่อวิ๋นเฟย
ผู้แข็งแกร่งเผ่าวิญญาณกลุ่มนี้มักคิดกันมาตลอดว่า เบื้องหลังเย่อวิ๋นเฟยอาจมีผู้แข็งแกร่งเผ่าวิญญาณผู้ลึกลับซ่อนเร้นอยู่
"บอกความจริงก็ได้ ข้าคือตัวจริงของเย่อวิ๋นเฟย ต้นหล่อเลี้ยงวิญญาณต้นนี้อยู่กับข้ามานานแสนนานแล้ว บัดนี้มันเป็นของข้า"
เย่อวิ๋นเฟยทราบดี
ผู้แข็งแกร่งเผ่าวิญญาณเหล่านั้นสงสัยมาโดยตลอดว่าเบื้องหลังของตนซ่อนผู้แข็งแกร่งเผ่าวิญญาณผู้ลึกลับไว้ บัดนี้ภายในวังวิญญาณ เผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่งเผ่าวิญญาณที่ถูกขังอยู่ที่นี่ เย่อวิ๋นเฟยจึงไม่มีความจำเป็นต้องปิดบังอะไรอีก
"อะไรนะ เจ้าคือตัวจริงของเย่อวิ๋นเฟย เป็นไปได้อย่างไร?
เจ้าเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา จะควบคุมต้นหล่อเลี้ยงวิญญาณได้อย่างไร?
ต้นหล่อเลี้ยงวิญญาณเป็นศาสตร์ศักดิ์สิทธิ์ของเผ่าวิญญาณพวกเรา
ยิ่งไปกว่านั้น วังวิญญาณหลังนี้ก็คงตกอยู่ในการควบคุมของเจ้าเช่นกันสินะ?
แต่วังวิญญาณก็เป็นสมบัติล้ำค่าของเผ่าวิญญาณพวกเรา มนุษย์อย่างเจ้าเป็นไปไม่ได้เลยที่จะทำได้
บอกมา เจ้าคือใครกันแน่ เป็นผู้แข็งแกร่งจากเผ่าวิญญาณพันธุ์เดียวกันของพวกเราเผ่าเมืองใด เจ้าทำไมจึงขังพวกเราผู้เป็นพี่น้องร่วมเผ่าไว้ในวังวิญญาณนี้ หรือเกรงว่าพวกเราจะบอกความลับว่าวังวิญญาณอยู่ในกำมือของเจ้าออกไป?"
ผู้แข็งแกร่งเผ่าวิญญาณฟังถ้อยคำของเย่อวิ๋นเฟยแล้ว ไม่ยอมเชื่อเด็ดขาด