ทรงพลังเกินไป!
ผู้คนทั้งหลายที่ได้เห็นเย่อวิ๋นเฟยสังหารผู้ฝึกขั้นลิขิตสวรรค์ขั้นกลางได้ในชั่วพริบตา ต่างพากันตกตะลึงพรึงเพริด
"เจ้า...เจ้าบังอาจฆ่าคนของสกุลจ้าวของเรา!
นี่มันความผิดถึงตาย!"
จ้าวหลิงเฟยโกรธแทบจะระเบิด ตะคอกใส่เย่อวิ๋นเฟยด้วยความเดือดดาล
"คุณหนู ระวังตัวด้วย ไอ้หนูนี่มันผิดปกติ กระบี่ยาวทั้งห้าเล่มนั้นพลังที่น่ากลัวยิ่งนัก"
ผู้อาวุโสสูงวัยสองคนที่เหลือเบียดเข้ามาประคองอยู่ข้างกายจ้าวหลิงเฟย สายตาจับจ้องไปที่กระบี่ยาวทั้งห้าเล่มที่อยู่ข้างกายเย่อวิ๋นเฟยด้วยความหวาดระแวง
ในเวลานี้ กระบี่วิญญาณธาตุทั้งห้าลอยอยู่ข้างกายเย่อวิ๋นเฟย ขึ้นลงเป็นระลอก พ่นแสงคมกระบี่อันแหลมคมน่ากลัวออกมา
"ผิดปกติแล้วยังไง!
พวกเราเป็นคนสกุลจ้าว ไม่จำเป็นต้องกลัวมันหรอก!
ขึ้นไป ฆ่ามันซะ แล้วแย่งกระบี่ยาวทั้งห้าเล่มนั้นมาให้ได้!"
จ้าวหลิงเฟยกำลังอยู่ในอารมณ์เดือดดาล ย่อมไม่ฟังคำพูดของผู้อาวุโสทั้งสอง
"ดูท่า เจ้าเด็กเหลวไหลอย่างเจ้านี่ จะเทียบขยะก็ยังไม่ได้
คิดจริง ๆ หรือว่าแค่โยนชื่อสกุลจ้าวแห่งป่าตะวันออกออกมา จะสามารถอาละวาดไปทั่วทั้งป่าตะวันออกได้?
น่าขันจริง ๆ"
เย่อวิ๋นเฟยมองจ้าวหลิงเฟย พลางส่ายหน้าด้วยความรังเกียจ
"ข้าจะให้เจ้ามดปลวกนี่ตาย พวกเจ้าขึ้นไปพร้อมกัน ฆ่ามันซะ!"
จ้าวหลิงเฟยได้ยินคำพูดของเย่อวิ๋นเฟย ความโกรธยิ่งพลุ่งพล่านขึ้นไปอีก
"นี่..."
ผู้อาวุโสทั้งสองสบตากัน พวกเขาค่อนข้างหวาดระแวงกระบี่ยาวทั้งห้าเล่มที่อยู่ข้างกายเย่อวิ๋นเฟย
เพราะพลังกระบี่ที่กระบี่ยาวทั้งห้าเล่มนี้ปลดปล่อยออกมามันช่างน่าเกรงขามยิ่งนัก!
"พวกเจ้าสองคนยังรออะไรอีก ขึ้นไปสิ!
เจ้าแต่ละคนก็มีฝีมือระดับปลายขั้นลิขิตสวรรค์ ยังจะต้องไปกลัวมดปลวกตัวหนึ่งงั้นหรือ!"
จ้าวหลิงเฟยคำรามออกมา
เวลานี้ เขาเพียงอยากเห็นเย่อวิ๋นเฟยถูกฆ่าตายต่อหน้าต่อตาเท่านั้น!
ในฐานะลูกหลานแกนกลางของสกุลจ้าว เขาเติบโตมาพร้อมกับนิสัยเย่อหยิ่งจองหองเป็นที่สุด ถูกเย่อวิ๋นเฟยยั่วยุจนถึงขีดสุดในตอนนี้ ความคิดฆ่าล้างผลาญในใจไม่อาจกลั้นไว้ได้อีกต่อไป!
"ขึ้นไป!"
ผู้อาวุโสทั้งสองลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ขยับกายพุ่งเข้าใส่เย่อวิ๋นเฟยพร้อมกัน