หลังจากขุดแร่ความฝันร้ายสายที่สองเสร็จ เย่อวิ๋นเฟยก็เดินหน้าต่อไป ระหว่างทางก็เก็บสะสมสมุนไพรและของวิเศษที่เกี่ยวกับพลังวิญญาณอีกจำนวนมาก
ต้องยอมรับว่า ของวิเศษที่เกี่ยวกับพลังวิญญาณในโลกเล็ก ๆ แห่งนี้มีมากมายจริง ๆ!
เย่อวิ๋นเฟยเก็บจนแทบมืออ่อน
ในที่สุด เย่อวิ๋นเฟยก็เข้าสู่ใจกลางของโลกเล็ก ๆ แห่งนี้
ครืน ๆ ๆ ...
พลังวิญญาณอันยิ่งใหญ่ราวกับคลื่นยักษ์ซัดเข้าหาเย่อวิ๋นเฟยอย่างรุนแรง
ทำให้เย่อวิ๋นเฟยต้องถอยหลังไปหลายก้าว
ความแข็งแกร่งของพลังวิญญาณระดับนี้ ต่อให้เป็นผู้เชี่ยวชาญขั้นเข้าสู่วิถีดามา ก็ไม่อาจต้านทานได้!
"ข้าจะเสริมพลังวิญญาณให้แข็งแกร่งขึ้นก่อน แล้วค่อยเข้าไปในเขตใจกลางนี้"
เย่อวิ๋นเฟยถอยกลับไปไกลพอสมควร แล้วนั่งขัดสมาธิ หยิบเตาหลอมโอสถออกมาและเริ่มปรุงยา
ไม่นาน เย่อวิ๋นเฟยก็ปรุงยาบำรุงพลังวิญญาณออกมาจำนวนมาก และทั้งหมดเป็นระดับกลั่นบริสุทธิ์
เย่อวิ๋นเฟยนำหินฝันร้ายออกมากองรอบกายราวกับภูเขาลูกเล็ก ๆ
เย่อวิ๋นเฟยนั่งขัดสมาธิ ขยับความคิด ต้นไม้ใหญ่สีเขียวมรกตต้นหนึ่งพุ่งออกมาจากทะเลวิญญาณ กิ่งก้านแกว่งไกวส่งเสียงดังกรอบแกรบ
ต้นหล่อเลี้ยงวิญญาณ!
ทันทีที่ต้นหล่อเลี้ยงวิญญาณปรากฏตัว ก็ทิ้งรากจำนวนมากเข้าพันรอบหินฝันร้ายและยาเม็ดระดับกลั่นบริสุทธิ์เหล่านั้น เพื่อกลั่นและดูดซับ
ในเวลาเดียวกัน กิ่งก้านของต้นหล่อเลี้ยงวิญญาณก็ยืดออกไปเรื่อย ๆ ปลดปล่อยพลังดูดอันมหาศาล เริ่มดูดกินพลังวิญญาณและกฎแห่งวิญญาณที่มีอยู่ในโลกนี้
หนึ่งวันต่อมา ต้นหล่อเลี้ยงวิญญาณก็กลั่นและดูดซับหินฝันร้ายและยาเม็ดระดับกลั่นบริสุทธิ์ทั้งหมดจนหมดสิ้น