เย่อวิ๋นเฟยยื่นมือคว้าเข้าไป คว้าร่างของมหาเทพชั้นที่แปด ที่พุ่งออกไปกลับมาโดยตรง แล้วปราบปรามผนึกเอาไว้
ด้วยพลังของเย่อวิ๋นเฟยในตอนนี้ การรับมือกับมหาเทพชั้นที่แปด สักตนช่างง่ายดายเกินไป
เวลาต่อจากนั้น เย่อวิ๋นเฟยออกมือคว้าจับมหาเทพชั้นที่แปด เหล่านั้นไปเรื่อย ๆ
"ดูเหมือนด้วยพลังของเราจะไม่มีทางรับมือกับเย่อวิ๋นเฟยได้ คาดว่าในระดับมหาเทพนั้น เขาคงเป็นผู้ไร้เทียมทาน"
มหาเทพชั้นที่เก้า ตนหนึ่งมองดูเย่อวิ๋นเฟยออกมือคว้าจับมหาเทพชั้นที่แปด ไปเรื่อย ๆ แต่ตัวเองกลับทำอะไรไม่ได้เลย ขืนไม่อาจขัดขวางได้ จึงเปล่งเสียงถอนใจกล่าว
ที่จริงมหาเทพชั้นที่เก้า ทั้งแปดตนก็อยากออกมือรับมือกับเย่อวิ๋นเฟยเหลือเกิน แต่ท่ามกลางวงพายุที่หมุนคลุ้มคลั่งนั้น ความเร็ววิชาเคลื่อนร่างของเย่อวิ๋นเฟยช่างเร็วเกินไป
ทุกครั้งที่เย่อวิ๋นเฟยเคลื่อนร่าง พวกเขาเพียงแทบจะจับภาพซ้อนที่เย่อวิ๋นเฟยทิ้งไว้ได้อยู่เท่านั้น แม้แต่ตำแหน่งที่แท้จริงของเย่อวิ๋นเฟยก็ยังสืบไม่ออก ยิ่งกล่าวถึงการออกมือโจมตีย่อมเป็นไปไม่ได้เลย
ยิ่งไปกว่านั้น ท่ามกลางการปราบปรามของลูกแรงโน้มถ่วงทั้งห้าและลมบ้าหมูที่หมุนคลุ้มคลั่ง แม้แต่มหาเทพชั้นที่เก้า ทั้งแปดตนนี้ก็ยังรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาล
ดังนั้นพวกเขาจึงทำได้เพียงจ้องดูตาปริบ ๆ ขณะที่เย่อวิ๋นเฟยคว้าจับมหาเทพรอบด้านจนหมดสิ้น เหลือเพียงพวกเขาทั้งแปดเท่านั้น
"ถึงตาเจ้าพวกเจ้าแล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยคว้าจับมหาเทพชั้นที่แปด ตนสุดท้ายได้ ปราบปรามขังไว้ในหอเงามายา แล้วหันกายช้า ๆ มองไปยังมหาเทพชั้นที่เก้า ทั้งแปดที่สีหน้าบูดบึ้ง เอ่ยขึ้น
ขณะนี้ลูกแรงโน้มถ่วงทั้งห้าและลมพายุคลั่งเหล่านั้นยังคงทำหน้าที่ปราบปรามอยู่ มหาเทพชั้นที่เก้า ทั้งแปดแม้พลังจะแกร่งกล้าเพียงใด แต่เผชิญหน้ากับลมพายุที่แผ่คลุมฟ้าปกพื้น พายุทอร์นาโดสูงใหญ่นับสิบนับร้อย และพลังแรงโน้มถ่วงที่แทรกซมอยู่ทั่วทุกแห่ง ก็ยังรู้สึกยากลำบากใจ
"ท่ามกลางสภาพแวดล้อมแบบนี้ เราฝ่ายไม่สามารถใช้พลังเต็มที่ได้เลย เด็กนี่แกร่งกล้าเหลือเกิน ณ ที่แห่งนี้เราอาจไม่ชนะเขาก็ได้"
มหาเทพชั้นที่เก้า หนึ่งในนั้นสื่อจิตกล่าวกับคนอื่น ๆ
"กลัวอะไรกัน?