“ไอ้เด็กเหลือขอเย่อวิ๋นเฟย ข้ารู้ว่าตอนนี้วิชาวิญญาณของเจ้าแข็งแกร่งมากแล้ว แต่บัดนี้ยอดฝีมือจากห้าเผ่าใหญ่ของเผ่าวิญญาณพวกเราล้วนมาถึง วันนี้จะต้องสังหารเจ้าให้ได้ ให้เจ้าสำนึกเสียใจที่เป็นศัตรูกับเผ่าวิญญาณของเรา
เว้นแต่ตอนนี้เจ้าจะยอมส่งมอบวังวิญญาณทั้งสามและต้นหล่อเลี้ยงวิญญาณออกมาแต่โดยดี แล้วนับจากนี้ไปยอมเป็นทาสของเผ่าวิญญาณเรา จึงจะยังพอมีหนทางรอดอยู่บ้าง”
ยอดฝีมือเผ่าวิญญาณผู้หนึ่งกล่าวกับเย่อวิ๋นเฟยด้วยน้ำเสียงแหลมสูง
“ฮ่า ๆ ๆ แค่พวกเจ้า คิดจะให้ข้าเป็นทาสหรือ?
พวกเจ้าคิดมากไปแล้ว
ต่อให้รวมรากฐานทั้งหมดของเผ่าวิญญาณพวกเจ้าเข้าด้วยกัน ก็ยังไม่ลึกล้ำเท่าข้า”
เย่อวิ๋นเฟยได้ยินคำพูดของยอดฝีมือเผ่าวิญญาณผู้นั้น ก็อดหัวเราะลั่นไม่ได้
ชั่วพริบตาถัดมา เย่อวิ๋นเฟยขยับความคิด พลังวิญญาณและกฎแห่งพลังวิญญาณทั้งหมดในวังวิญญาณทั้งสามก็ทะลักออกมาราวมหาสมุทร ก่อนจะหลั่งไหลเข้าเสริมพลังร่างวิญญาณของเขา
“บัดซบ!
เขาใช้พลังวิญญาณที่สะสมอยู่ในวังวิญญาณทั้งสามได้แล้ว”
เหล่ายอดฝีมือเผ่าวิญญาณเห็นดังนั้น ต่างพากันหน้าถอดสี
ในฐานะผู้มีอำนาจระดับสูงของเผ่าวิญญาณ พวกเขาย่อมรู้ดีว่าวังวิญญาณทั้งห้าของเผ่าวิญญาณ แต่ละแห่งเก็บสะสมพลังวิญญาณจำนวนมหาศาลที่บรรพชนเผ่าวิญญาณในยุคโบราณทิ้งไว้ พลังวิญญาณและกฎแห่งพลังวิญญาณเหล่านั้นบริสุทธิ์และเก่าแก่ที่สุดในใต้หล้า อานุภาพย่อมแข็งแกร่งที่สุดด้วย
ครืน ๆ ๆ พลังวิญญาณมหาศาลยังคงหลั่งไหลออกจากวังวิญญาณทั้งสามอย่างต่อเนื่อง ก่อนจะไหลเข้าสู่ทะเลวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟย ทำให้กลิ่นอายพลังวิญญาณของเขาพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว
ก่อนหน้านี้เย่อวิ๋นเฟยเคยใช้พลังวิญญาณจากวังวิญญาณทั้งสามแห่งนี้มาแล้วก็จริง แต่ความจริงที่ผ่านมาเขาดึงออกมาเพียงบางส่วน ยังไม่เคยใช้พลังวิญญาณทั้งหมดที่เก็บอยู่ภายใน ครั้งนี้เย่อวิ๋นเฟยตั้งใจจะดึงพลังวิญญาณและกฎแห่งพลังวิญญาณทั้งหมดออกมา