“ข้ารู้สึกว่าผลึกพลังวิญญาณที่นำออกมาจากเส้นทางวัฏสงสารชุดนี้ คุณภาพดีกว่าผลึกพลังวิญญาณที่พวกเราเคยได้มาก่อนหน้านี้จริง ๆ
มีน้ำวิญญาณจากเมื่อครู่เพิ่มเข้ามา บวกกับผลึกพลังวิญญาณเหล่านี้ ข้าคะเนว่าอีกไม่นาน ข้าจะสามารถทำการปลดปล่อยสายเลือดขึ้นอีกครั้ง”
หูเมี่ยวพูดอย่างตื่นเต้น
จากนั้น เย่อวิ๋นเฟยก็ค้นออกมาอีกชุดใหญ่ของเหยื่อยา
เหยื่อยาเหล่านี้ล้วนแต่อุดมด้วยพลังงานสายมืดมน สีสันส่วนใหญ่เป็นโทนเย็นเยียบ
“เหยื่อยาเหล่านี้เป็นประโยชน์ต่อข้ายิ่งนัก เช่นหญ้าหน้าผีพวกนั้น แทบจะหาไม่ได้เลยในโลกภายนอก”
เมื่อเห็นเหยื่อยาที่เย่อวิ๋นเฟยค้นออกมา หวงซางตื่นเต้นยิ่งนัก ทันทีที่ปรากฏกายขึ้นเคียงข้างเย่อวิ๋นเฟย
“นี่มันอะไร?”
เย่อวิ๋นเฟยเอื้อมมือออกมาจากแหวนมิติหนึ่งวง เป็นหอกยาวสามท่อนที่ดูเก่าแก่โบราณ ชวนให้รู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด
“นี่คือหอกที่รูปปั้นทั้งสององค์บนเส้นทางวัฏสงสารนั้นถืออยู่ในมือ”
ทันใดนั้น เย่อวิ๋นเฟยก็นึกขึ้นได้ว่าก่อนหน้านี้บนเส้นทางวัฏสงสารนั้น ได้พบกับรูปปั้นผู้พิทักษ์สององค์ ซึ่งแต่ละองค์ถือหอกหนึ่งเล่มไว้ในมือ เหมือนกับหอกสามท่อนนี้ที่เย่อวิ๋นเฟยดึงออกจากแหวนมิติทุกประการ
“หอกเหล่านี้ดูเหมือนจะถูกสร้างขึ้นเพื่อโจมตีวิญญาณโดยเฉพาะ น่าจะเป็นของวิเศษสายพลังวิญญาณชนิดหนึ่ง”
หวงซางมองหอกทั้งสามแล้วเอ่ยขึ้น
“ใช่ หอกทั้งสามเล่มนี้แผ่พลังวิญญาณอันเยือกเย็นประหลาดออกมา ดูเหมือนจะเป็นภัยคุกคามอย่างใหญ่หลวงต่อวิญญาณ