จริงอยู่ที่ในสมรภูมิขนาดใหญ่แบบนี้ เทพปฐพีจารย์ย่อมมีพื้นที่ให้แสดงฝีมือได้อย่างกว้างขวาง เหล่าค่ายกลปฐพีที่วางไว้สามารถล้อมกักและสังหารศัตรูได้เป็นบริเวณกว้าง
"ฮ่าฮ่าฮ่า...
ท่านชายเย่ทรงปรีชายิ่งกว่าที่เล่าขานกันมา ได้เห็นด้วยตาแล้วยิ่งเกรียงไกรกว่าชื่อเสียง!
ข้าน้อยในที่สุดก็เข้าใจแล้วว่าเหตุใดท่านชายเย่จึงควบคุมโพรงมิติได้ถึงห้าแห่งด้วยฤทธิ์เดี่ยว!"
เหล่าเทพฮุ่นตุ้นฝ่ายสำนักฮุนหยวนเห็นสภาพการรบเช่นนี้ ต่างทั้งตื่นตระหนกและยินดี
"ท่านชายเย่ทรงเป็นขุนพลมงคลของสำนักฮุนหยวนของพวกเราแท้จริง!
ตำนานไม่เคยเท็จ ตราบใดที่ท่านชายเย่ยังคงอยู่ กองทัพใหญ่ของสำนักฮุนหยวนของพวกเราย่อมไร้อาชาไร้ผู้ใดต้านทาน!"
เทพฮุ่นตุ้นหนึ่งไม่อาจระงับไว้ได้ จึงตะโกนออกมา
ส่วนเหล่าเทพฮุ่นตุ้นฝ่ายผู้พิทักษ์กฎในยามนี้ ต่างทั้งตื่นตระหนกและโกรธแค้น
"สัตว์นรก! ทุกคนรีบทำลายค่ายกลปฐพีเหล่านี้ซะ ช่วยกองกำลังของพวกเราออกมา มิฉะนั้นกองกำลังของพวกเราในสมรภูมินี้อาจถึงพินาศทั้งสิ้น!"
เทพฮุ่นตุ้นขั้นสูงผู้นำฝ่ายผู้พิทักษ์กฎเห็นภาพเช่นนั้น เบ้าตาแทบแตก ตะโกนคำรามขึ้น
จากนั้นสายตาแห่งความเดือดดาลของเทพฮุ่นตุ้นขั้นสูงผู้นี้จึงหันไปมองเย่อวิ๋นเฟย
"สัตว์นรกตัวนั้นคือต้นเหตุแห่งบาป สมควรตายทั้งหมื่นชีวิต!"
ฝ่ายผู้พิทักษ์บาดเจ็บล้มตายหนักหนาภายในเวลาอันสั้น เทพฮุ่นตุ้นผู้นี้จึงโยนความผิดทั้งหมดไว้ที่เย่อวิ๋นเฟย
ด้วยความโกรธกรีดกราง เขารุกขึ้นสู่อากาศ แปรร่างเป็นแสงพราว พุ่งเข้าฟันสังหารเย่อวิ๋นเฟยด้วยพิฆาตปรารถนาเต็มเปี่ยม
"คู่ต่อสู้ของเจ้าคือข้า!"
เทพฮุ่นตุ้นขั้นสูงฝ่ายสำนักฮุนหยวนมีการเตรียมพร้อมมาแต่แรก ร่างสั่นพราวก็ขวางเส้นทางของอีกฝ่ายเสีย
"หายไปจากหน้าข้า!"
เทพฮุ่นตุ้นขั้นสูงฝ่ายผู้พิทักษ์กฎปล่อยมือด้วยความโกรธ ระเบิดพลังรบน่าสะพรึง ชั่วพริบตาก็บีบให้เทพฮุ่นตุ้นขั้นสูงฝ่ายสำนักฮุนหยวนถอยไปหลายก้าว
แต่นามว่าเทพฮุ่นตุ้นขั้นสูงฝ่ายสำนักฮุนหยวนผู้นี้ก็มีพลังรบเกรียงไกรไม่น้อย ทั้งสองจึงปะทะกันอย่างดุเดือดในไม่ช้า
ส่วนเย่อวิ๋นเฟยในสมรภูมิยังคงอาศัยค่ายกลปฐพีมหากาพย์เหล่านั้น ล้อมกักสังหารกองกำลังฝ่ายผู้พิทักษ์กฎต่อไป