หลังจากออกจากทะเลดาวจื่อหยาง เย่อวิ๋นเฟยมุ่งหน้าไปยังทะเลดาวแห่งหนึ่งซึ่งมีชื่อว่า ทะเลดาวเยว่ซิว
เท้าขวาของชายร่างยักษ์ผู้นั้นอยู่ที่ทะเลดาวเยว่ซิว!
ระหว่างทาง เย่อวิ๋นเฟยได้สืบข่าวถึงสถานการณ์ปัจจุบันของแดนชางหวง
สถานการณ์เลวร้ายยิ่งนัก!
กองกำลังจากอีกครึ่งหนึ่งของแดนชางหวงรุกคืบมาอย่างดุดัน ยึดครองทะเลดาวไปแล้วอย่างน้อยหนึ่งในสาม!
และที่สำคัญ การรุกรานยังคงดำเนินต่อไป!
ทั่วทะเลดาวที่ถูกยึดครอง มีสิ่งมีชีวิตจำนวนมากถูกสังหาร บ้างก็ไร้ที่อยู่ หลบหนีออกไป และอีกมากมายกลายเป็นเชลย ตกเป็นทาสรับใช้
กองกำลังจากอีกครึ่งหนึ่งของแดนชางหวงแข็งแกร่งยิ่งนัก พวกเขาข้ามมิติมาพร้อมกับท่าทีของผู้ชนะอันสูงส่ง ไม่แม้แต่จะมองสิ่งมีชีวิตในแดนนี้อยู่ในสายตา
ดังนั้น พวกเขาจึงไม่มีทางปฏิบัติต่อสิ่งมีชีวิตในแดนนี้อย่างดีเป็นแน่!
ทะเลดาวกลางทั้งสามออกหน้าเอง รวบรวมกองทัพใหญ่ชางหวง ระดมพลจากทะเลดาวที่แข็งแกร่งมากมาย เตรียมพร้อมสำหรับการปะทะครั้งใหญ่กับกองทัพผู้รุกราน!
สรุปแล้ว จักรวาลนี้ตกอยู่ในสงครามที่ไร้ระเบียบโดยสิ้นเชิง เต็มไปด้วยศึกสงครามไปทั่ว!
"บาดแผลของข้าสมบูรณ์ดีแล้ว"
จู่ ๆ เย่อวิ๋นเฟยก็ได้รับเสียงสื่อจิตจากชายชราชุดเทา
เย่อวิ๋นเฟยลำเลียงชายชราชุดเทาออกจากหอเงามายา
หลังจากทราบสถานการณ์ปัจจุบันของแดนชางหวง ชายชราชุดเทาก็ตกอยู่ในความเงียบ
"ในสงครามกลางเมืองชางหวงครานั้น อาจารย์ของข้า เพื่อปกป้องต้นกำเนิดชางหวง ได้นำพาผู้คนมากมายที่มีอุดมการณ์เดียวกัน เข้าต่อสู้อย่างดุเดือดกับอีกฝ่ายหนึ่ง
ต่อมา กองกำลังของฝ่ายอาจารย์ข้าสู้ไม่ไหว สูญเสียอย่างหนัก ถูกบีบบังคับจนต้องเลือกที่จะระเบิดตนเอง
ข้ายังจำได้อย่างชัดเจน อาจารย์ของข้า เพื่อปกป้องการถอนทัพของกองกำลังใหญ่ วิ่งนำหน้าไปข้างหน้า ประชิดตัวหัวหน้าของศัตรู แล้วเลือกที่จะระเบิดตนเอง
ก่อนตาย อาจารย์ส่งเสียงสื่อจิตถึงข้า สั่งให้ข้าต้องปกป้องความสงบสุขของแดนชางหวงตลอดไป!
นี่คือความปรารถนาสุดท้ายที่อาจารย์มอบให้ข้า และเป็นความคาดหวังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่อาจารย์มีต่อข้า