เทพยุทธ์เก้าสุริยา

ตอนที่ 4095 สังหารปฐพีเทพชั้นที่หก

9 นาที· 2K คำ

“วิชานี้เกี่ยวข้องกับกฎแห่งแรงโน้มถ่วง ถ้าไม่ใช่เพราะปัญญาในการเข้าถึงของเจ้าน่าทึ่งเป็นพิเศษ ไม่มีทางที่จะแผดเผยออกมาได้ภายในเวลาเพียงเท่านี้”

ผู้อาวุโสฮุ่นสำรวจโลกเบื้องเหนือเศียรของมหาเทพชั้นที่หกนั้น แล้วกล่าวด้วยความตกตะลึง

“ใช่แล้ว กฎแห่งแรงโน้มถ่วงเป็นกฎที่บำเพ็ญยากยิ่ง

ถ้าปัญญาของข้าไม่แกร่งพอ ก็ไม่มีทางแผดเผยออกมาได้ภายในเวลาเพียงเท่านี้”

เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า

“บัดซบ!

เจ้าหนูนี่ไม่เพียงพลังกายน่าสะพรึง วิชานิ้วที่บำเพ็ญมาก็น่ากลัวร้ายกาจเหลือเกิน

ข้าผู้เป็นมหาเทพชั้นที่หกโดยแท้ กลับรู้สึกได้ถึงแรงกดดันมหาศาลเพียงนี้ต่อหน้ามัน!”

มหาเทพชั้นที่หกนั้นเผชิญการโจมตีของเย่อวิ๋นเฟย ถูกบีบให้ถอยไปหลายก้าว ฉุนเฉียวโกรธเกรี้ยวสุดขีด

หลังเย่อวิ๋นเฟยตีไล่มหาเทพชั้นที่หกได้ ร่างก็พรวดพราดพุ่งเข้าใส่สมาชิกกองโจรเลือดที่เหลือ หมัดเดียวต่อหนึ่งชีวิต ด้วยความเร็วน่าทึ่งปราบปรามและปิดผนึกพวกมันทีละคน

มหาเทพชั้นที่หกอยากพุ่งเข้าไปขวาง แต่ความเร็วของเย่อวิ๋นเฟยช่างเร็วเกินกว่าจะตามทัน แถมเมื่อครู่ยังถูกหมัดเดียวบีบให้ถอย ในใจจึงเกรงกลัวเย่อวิ๋นเฟยอย่างสุดซึ้ง ลึก ๆ แท้จริงแล้วกล้าไม่เต็มที่ที่จะเข้าใกล้อีก

ไม่ช้า สมาชิกกองโจรเลือดที่เหลือทั้งหมดก็ถูกเย่อวิ๋นเฟยจัดการสิ้น เหลือเพียงมหาเทพชั้นที่หกเท่านั้น

“บัดซบ!”

มหาเทพชั้นที่หกลังเลอยู่เพียงแวบเดียว เมื่อหันไปก็พบว่าบรรดาลูกน้องถูกจัดการหมดสิ้น เหลือเพียงตัวมันเองที่ยืนอยู่ตรงนั้น

“เจ้าหนู เจ้าตายแน่!

เจ้าได้ทำให้กองโจรเลือดของข้าเป็นศัตรูโดยสิ้นเชิง เจ้าจะต้องเสียใจ!”

มหาเทพชั้นที่หกจ้องเย่อวิ๋นเฟยด้วยแววตาอำมหิต กล่าวอย่างขบฟัน

ตูม! เย่อวิ๋นเฟยไม่เอ่ยปากสักคำ พุ่งเข้าสังหารมหาเทพชั้นที่หกทันที พลังกายภายในร่างระบายออกมาราวน้ำตกภูเขาระเบิด

“ข้ามีวิชานิ้วใหม่ที่เพิ่งบำเพ็ญ ลองใช้ดูก็ได้”

เย่อวิ๋นเฟยคิดในใจ

แล้วเย่อวิ๋นเฟยก็ปล่อยสองหมัดออกไปพร้อมกัน มือซ้ายแผลงหมัดเทพมหาโลก เงาหลอนของโลกหนึ่งใบผุดขึ้นเหนือเบื้องบนอีกครั้ง ขยายใหญ่ขึ้นไม่หยุด และทวีความหนาแน่นแกร่งกระด้างขึ้นเรื่อย ๆ กดขี่มหาเทพชั้นที่หกลง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป