สิ่งเหล่านั้นคือเจตจำนงรบอันไม่รู้ดับและข้อยึดถือที่เหลือค้างไว้จากผู้บำเพ็ญกระบี่ผู้ล่วงลับไปในแดนนี้ พวกเขารับรู้ถึงเจตจำนงดาบจากร่างฉายของบุคคลผู้ยิ่งใหญ่แห่งแดนดาบดาบ ซึ่งเป็นสัญชาตญาณของศัตรูตลอดกาลที่จารึกลึกลงไปถึงแก่นวิญญาณ
ดังนั้น ณ ขณะนี้ กระบี่ปราณอันเหลือรอดนับไร้ประมาณต่างถูกปลุกเร้า ถูกตื่นขึ้น!
"กระบี่นิรันดร์ทั้งปวง จงรับศึก!"
เสียงกรีดร้องดังขึ้น ชั่วขณะนั้นเอง ภาพเงากระบี่ปราณนับไม่ถ้วนก็ไหลบรรจบเข้าหากันดั่งร้อยแม่น้ำกลับสู่ทะเล หลอมรวมเป็นกระแสเจตจำนงกระบี่ที่บริสุทธิ์ถึงขีดสุด โศกเศร้าถึงขีดสุด พุ่งทะยานฝ่าสวรรค์ขึ้นไป ปะทะเข้ากับรัศมีดาบสีเทาอันนำพาความหายนะอย่างห้าวหาญ
นี่คือการรุมโจมตีด้วยพลังร่วมของเจตจำนงอันเหลือรอดมากมายแห่งแดนกระบี่ คือความไม่ยอมและความโกรธเกรี้ยวที่ข้ามกาลอันยาวนานนับหมื่นยุคของผู้บำเพ็ญกระบี่ผู้ล่วงลับนับไม่ถ้วน
"พวกสิ่งเฮงซวยที่ควรจะมลายไปนานแสนนาน ยังกล้าคลานออกมาขัดขวางข้าอีกหรือ จงมลายสูญสิ้นไปให้หมด!"
เสียงคำรามดังออกมาจากรัศมีดาบสีเทานั้น
จากนั้นแสงดาบอันหยิ่งผยองก็แผ่ออกเต็มฟ้า ในคราเดียวก็ทำลายภาพเงากระบี่ปราณไปจำนวนมาก
แต่ภาพเงากระบี่ปราณที่มากกว่าเดิมก็ผุดขึ้นจากตำแหน่งต่าง ๆ ของแผ่นดินด้านล่าง เบียดเสียดหนาแน่น พุ่งขึ้นสู่ฟ้า รวมกลุ่มกันเข้าด้วยกัน แล้วพุ่งชนเข้าหารัศมีดาบสีเทานั้นโดยไม่คำนึงถึงชีวิต
"จงมลายสูญสิ้นไปให้หมด!"
ภายใต้แรงปะทะของภาพเงากระบี่ปราณที่เบียดเสียดหนาแน่น รัศมีดาบสีเทานั้นกลับถูกบีบให้ถอยไปได้ระยะหนึ่ง จากนั้นก็ปล่อยเสียงคำรามออกมาด้วยความโกรธเกรี้ยว
"อยากจะข้ามแดนมาสังหารผู้สืบทอดของสำนักกระบี่สวรรค์พวกเรา อย่าฝันเลย!"
ขณะนั้นเอง ท่ามกลางซากปรักหักพังของสำนักใหญ่สำนักกระบี่สวรรค์ ชายชราชุดขาวก็ค่อย ๆ ปรากฏกายขึ้น มันคือกระบี่เฒ่านั่นเอง สายตามองไปยังรัศมีดาบสีเทานั้นแล้วเอ่ยออกมาอย่างเย็นชา
เสียงพูดเพิ่งจบ ฮึ่ม! เสียงดังกึกก้อง แสงคมกระบี่ขนาดใหญ่ที่ระยิบระยับสว่างไสวพุ่งทะยานขึ้นจากกองซากปรักหักพังของสำนักใหญ่สำนักกระบี่สวรรค์ เล็งฟันตรงเข้าหารัศมีดาบสีเทานั้น