“เย่อวิ๋นเฟย เจ้าสิ้นหวังเถิด จากปากของพวกข้า เจ้าไม่มีทางขุดความลับใด ๆ ออกมาได้หรอก”
ศิษย์พี่เซี่ยงกัดฟันพูดขึ้น
ต่อจากนั้น ไม่ว่าเย่อวิ๋นเฟยจะทรมานอย่างไร ศิษย์พี่เซี่ยงผู้นี้ก็ไม่ยอมพูดสิ่งที่เย่อวิ๋นเฟยอยากรู้
เย่อวิ๋นเฟยใช้วิธีทรมานสอบปากคำอันโหดร้ายหลายอย่าง กระทำต่อศิษย์พี่เซี่ยงผู้นี้ แต่ก็ไร้ผล ร่างของศิษย์พี่เซี่ยงผู้นี้ราวกับปราศจากพิษใด ๆ กัดกร่อนได้ และวิญญาณก็แข็งแกร่งผิดปกติ ไม่ว่าเย่อวิ๋นเฟยจะทรมานอย่างไร ก็ยังมีพลังลึกลับบางอย่างคอยปกป้องวิญญาณของเขาไว้
สำหรับผู้ฝึกตนแล้ว ตราบใดที่วิญญาณยังปลอดภัย บาดแผลอื่น ๆ ทั้งปวงก็ไม่อาจทำลายแก่นแท้ได้ โดยเฉพาะศิษย์พี่เซี่ยงผู้นี้เป็นยอดฝีมือกึ่งจักรพรรดิ แม้เหลือเพียงวิญญาณ ก็สามารถดำรงอยู่ได้โดยอิสระ และในภายหลังค่อยสร้างร่างขึ้นใหม่ได้
“เจ้าไม่พูดใช่ไหม งั้นก็ดี เปลี่ยนคนอื่น”
เย่อวิ๋นเฟยหัวเราะเย็น
สายตาเย่อวิ๋นเฟยจับจ้องไปที่สมาชิกวังวัฏสงสารอีกคนหนึ่ง
สมาชิกวังวัฏสงสารผู้นั้นสีหน้าเปลี่ยนไปทันที เพราะพลังขั้นภูมิของเขาต่ำกว่าศิษย์พี่เซี่ยงมากนัก
ศิษย์พี่เซี่ยงทนทานต่อวิธีการทรมานของเย่อวิ๋นเฟยได้ แต่เขาไม่แน่ว่าจะทนไหว
จากนั้น เย่อวิ๋นเฟยก็ใช้วิธีทรมานอันโหดร้ายนานัปการกระทำต่อสมาชิกวังวัฏสงสารผู้นี้
“อ้า……
หยุดเถิด ข้าทนไม่ไหวแล้ว ข้าจะพูด สิ่งใดที่เจ้าอยากรู้ ข้าจะบอกเจ้าหมด!”
ในที่สุด เมื่อเย่อวิ๋นเฟยทรมานวิญญาณของสมาชิกวังวัฏสงสารผู้นี้ สิ่งมีชีวิตผู้นั้นก็ทนไม่ไหว ตะโกนออกมาอย่างไม่คิดชีวิต