เมื่อเทพฮุ่นตุ้นระดับสูงตนนี้ตกใจพิโรธ ชายผู้นั้นรีบเปิดวิชาลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของตนทันที พลังงานมหาศาลภายในกายเทออกมาราวสายธารเกรียงไกร ก่อตัวเป็นชั้นเกราะพลังงานสีทมิฬ
โลงศพสีดำหนึ่งใบลอยขึ้นสู่ฟ้า ขวางกายเขาเอาไว้
แต่กระบี่ยาวในมือของเย่อวิ๋นเฟยกลับทะลุผ่านชั้นเกราะพลังงานสีทมิฬนั้นได้อย่างสบายดาย แล้วสะบัดโลงศพสีดำกระเด็นออกไป จากนั้นด้วยความเร็วเหลือเชื่อก็ฟันร่างของชายผู้นั้นขาดเป็นสองท่อน
เพียงหนึ่งเดียวดาบ ก็สับเทพฮุ่นตุ้นระดับสูงขาดสองท่อน!
เห็นฉากนี้ เทพฮุ่นตุ้นที่เหลือทั้งหมดต่างสูดลมเย็นเข้าเต็มปอก ไม่กล้าเชื่อสายตาตนเอง
"กระบี่ปราณของเทพกระบี่เทียนลัวย่างแท้จริงมีอำนาจไร้ขอบเขต พวกนี้ไม่ช้าก็เร็วคงจะเสียใจ"
มังกรหวายเขาทองพูดพลางยิ้ม วางใจได้โดยสิ้นเชิง
"ไม่ดีแล้ว นึกไม่ถึงว่ากระบี่เล่มนี้ออกจากแผ่นดินแดนกระบี่มาแล้ว ยังคงมีพลังอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้
สัตว์น้อยผู้เนรคุณอย่างเย่อวิ๋นเฟยครอบครองกระบี่เล่มนี้ พวกเราเหล่าเทพฮุ่นตุ้นแทบไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมันเลย
สถานการณ์ผิดปกติ ข้ายังไปก่อนดีกว่า"
โจวต้วนเทียนซึ่งตามอยู่ท้ายสุด เมื่อเห็นเย่อวิ๋นเฟยเพียงกระบี่เดียวฟันเทพฮุ่นตุ้นระดับสูงแห่งมหาปรโลกขาดเป็นสองท่อน ก็ทั้งตกใจและพิโรธ เพราะเหตุการณ์นี้ทำให้นึกถึงประสบการณ์สยองขวัญในอดีตที่แผ่นดินแดนกระบี่
ชายผู้นั้นร่างสั่นหาย ไม่ลังเลเลย รีบถอนตัวออกไปอย่างรวดเร็ว แวบเดียวก็มาถึงมิดช่องว่างไกลโพ้น
จากนั้นหันกลับมามองอีกครั้ง ก็เห็นเย่อวิ๋นเฟยกำกระบี่ยาวในมือ หนึ่งกระบี่ฟันเทพฮุ่นตุ้นระดับกลางสองตนขาดกลางเอว
เย่อวิ๋นเฟยกระบี่ในมือ เปิดวิชาฝีเท้า ความเร็วถึงขีดสุด
เหล่าเทพฮุ่นตุ้นระดับต้นและระดับกลางยังไม่ทันได้ตอบโต้ ก็ถูกเย่อวิ๋นเฟยฟันขาดสองท่อนด้วยหนึ่งกระบี่
เหล่าเทพฮุ่นตุ้นระดับสูงเห็นเช่นนั้น ต่างอัญเชิญของวิเศษทั้งหมดที่มีออกมา เปิดไม้ตายสังหารนานาประการ พุ่งเข้าโจมตีเย่อวิ๋นเฟยอย่างพิโรธ หวังใช้ความได้เปรียบด้านจำนวนบีบอัดเย่อวิ๋นเฟย