"ข้ายินดี"
เด็กหญิงน้อยนิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้ารับ
นางพอจะเข้าใจความหมายของเย่อวิ๋นเฟย หากถูกหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว หมายความว่านางจะต้องตกอยู่ใต้การบงการของเย่อวิ๋นเฟยตลอดกาล กลายเป็นเพียงของวิเศษชิ้นหนึ่งของเขา และอาจสูญเสียจิตสำนึกอิสระอันแจ่มชัดเช่นนี้ไปด้วยซ้ำ
เพราะเมื่อนางถูกหลอมรวมกับเย่อวิ๋นเฟยแล้ว นางจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของจิตสำนึกเขา ไม่ต่างจากชีวิตอิสระอีกต่อไป
พูดง่าย ๆ ก็คือ หากนางถูกเย่อวิ๋นเฟยหลอมรวม โลกนี้ก็จะไม่มีเด็กหญิงน้อยผู้นี้อีกต่อไป
ครั้นได้ยินคำพูดของเด็กหญิง เย่อวิ๋นเฟยกลับรู้สึกลังเลขึ้นมา
เจตจำนงแห่งพลังต้นกำเนิดของแดนชางหวงที่อยู่ตรงหน้า ไม่อาจรู้ว่าต้องผ่านกาลเวลาอันยาวนานเพียงใด กว่าจะบังเกิดเป็นจิตสำนึกอิสระอันแจ่มชัดเช่นนี้ขึ้นมาได้ ทว่าเดี๋ยวนี้กลับต้องถูกเขากลืนกินเสียแล้ว เย่อวิ๋นเฟยรู้สึกไม่สบายใจนัก
ครืน ๆ ๆ ...
ขณะนั้น ฝ่ามือมหึมาเบื้องบนกำลังจะทลายลงสู่พื้นดิน เห็นทีป่าอสูรเทียนโส่วทั้งผืนจะต้องถูกทำลายสิ้นเชิงเป็นแน่
"หากเจ้าลังเลไม่อาจกลืนกินหลอมรวมนางได้ ก็จงหลอมรวมกับนางชั่วคราว ยืมพลังต้นกำเนิดของแดนชางหวงมาขวางเจ้าพลังมหึมานั่นไว้ก็แล้วกัน"
"ในเคล็ดวิชาที่ข้าเคยส่งให้เจ้า มีเคล็ดลับอย่างหนึ่งที่สามารถหลอมรวมกับสิ่งมีชีวิตทั้งปวงในโลกได้ชั่วคราว เจ้ารีบเข้าไปในร่างของเย่อวิ๋นเฟยเดี๋ยวนี้ ปล่อยให้เขาควบคุมพลังของเจ้าเข้าต่อสู้"
บัดนั้น ผู้อาวุโสฮุ่นจึงเอ่ยขึ้นทันใด
"ดี ข้าจะทำตามที่ท่านต้นไม้เฒ่าว่า"
เย่อวิ๋นเฟยกัดฟันกล่าว
อันที่จริง มีเพียงหลอมรวมกลืนกินเด็กหญิงน้อยผู้นี้โดยสิ้นเชิง เย่อวิ๋นเฟยจึงจะสามารถใช้พลังต้นกำเนิดของชางหวงเข้าต่อสู้ได้อย่างแท้จริง ถึงขั้นที่ทำได้ตามใจนึก
แต่เย่อวิ๋นเฟยทำเช่นนั้นไม่ได้จริง ๆ !
"ได้"
เด็กหญิงน้อยเชื่อฟังคำพูดของเย่อวิ๋นเฟยเป็นอย่างยิ่ง รีบใช้เคล็ดวิชาที่ผู้อาวุโสฮุ่นส่งให้ ทะยานเข้าสู่ร่างของเย่อวิ๋นเฟยทันที หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับร่างกายเขา
เย่อวิ๋นเฟยสัมผัสได้ถึงความเชื่อมโยงกับพลังต้นกำเนิดของแดนชางหวงอย่างชัดเจนในทันใด