"สี่จ้าวขอบเขตกึ่งจักรพรรดิ!
แม่ ท่านพี่พาคนระดับกึ่งจักรพรรดิมาถึงสี่คนเชียว!
เสี่ยวเฟยอุทานด้วยความยินดี หลังจากที่นางมาถึงแดนเซวียชี่ ในสายตาก็ได้เห็นอะไรมากมายขึ้นมาก สามารถสัมผัสได้ถึงพลังปราณของคนระดับกึ่งจักรพรรดิ
แต่เพียงสี่คนเท่านั้นนะ
ข้าได้ยินว่าในแดนเซวียชี่นั้นมีคนระดับกึ่งจักรพรรดิอยู่เป็นจำนวนมาก ท่านอ๋องใหญ่กับพ่อมดเฒ่าก็เป็นระดับกึ่งจักรพรรดิ และยังเป็นพวกที่แข็งแกร่งเป็นพิเศษด้วย
เหมียวจื่อฉงกลับรู้สึกกังวลอยู่บ้าง
องค์รัชทายาทรองแห่งเผ่ามังกรและเหล่านักปราชญ์แห่งเผ่ามังกรหลายคน เห็นว่าข้างกายของเย่อวิ๋นเฟยมีคนระดับกึ่งจักรพรรดิเพิ่มขึ้นมาอย่างกระทันหันสี่คน ต่างก็สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย
เพราะครั้งนี้เผ่ามังกรก็แค่ส่งคนระดับกึ่งจักรพรรดิมาสามสี่คนเท่านั้น
"ให้ตายเถอะ ไอ้หนุ่มนี่มันพาคนระดับกึ่งจักรพรรดิมาขนาดนี้ได้ยังไงกัน!"
องค์รัชทายาทรองแห่งเผ่ามังกรโกรธจนกัดฟันกรอด
"เจ้าใช่แม่ทัพใหญ่เหมี่ยวเทียนหรือไม่?
เจ้าคือคนที่วางยาพิษให้น้องสาวข้ารึ?"
ในเวลานี้ เย่อวิ๋นเฟยเอื้อมมือฉุดแม่ทัพใหญ่เหมี่ยวเทียนขึ้นมา สายตาเปี่ยมด้วยสังหารจ้องมองเขา แล้วถามขึ้นอย่างเย็นชา
"ไอ้หนุ่ม เจ้ากล่าวหาคนอย่างไร้หลักฐาน..."
แม่ทัพใหญ่เหมี่ยวเทียนจะยอมรับได้อย่างไร ร้องตะโกนขึ้นมาทันที
ฝ่ามือของเย่อวิ๋นเฟยพลิกกลับ ก็ปรากฏเม็ดยาพิษสีดำเม็ดหนึ่งขึ้นมา แล้วยัดเข้าปากแม่ทัพใหญ่เหมี่ยวเทียนทันที
อ๊าย...
วินาทีถัดมา แม่ทัพใหญ่เหมี่ยวเทียนก็ร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวดทันที
"ไอ้หนุ่ม จงหยุดมือ!
เจ้ากล้าทำร้ายคนต่อหน้าธารกำนัล ทำร้ายคนของเผ่าเหมียวของพวกเรา ไม่เห็นพวกเราเผ่าเหมียวอยู่ในสายตาเลยรึ!