"ไม่มีเหตุผล
วันนี้พวกเราชาวไท่หวางจะเข้าป่าชั่วหวงเพื่อเก็บของบางอย่าง พวกเจ้าชาวเผ่าแกนกลางไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปขัดขวางเรา"
เสียงนั้นดังออกมาจากเรือรบอีกครั้ง
"ฮึ่ม!
ไร้สาระ!
เจ้าคิดว่าป่าชั่วหวงเป็นของเผ่าไท่หวางของเจ้าหรือ
วันนี้ข้าจะเข้าไปในป่าชั่วหวงให้ได้!"
พ่อมดเฒ่าสีหน้าเคร่งขรึมลง
"เช่นนั้นก็อย่าหาว่าพวกเราไม่เกรงใจ"
เสียงจากเรือรบเริ่มเย็นชาลง
"ท่านสุมา ชาวเผ่าไท่หวางขัดขวางพวกเราไม่ให้เข้าไปในป่าชั่วหวง คาดว่าคงมีสมบัติบางอย่างถือกำเนิดในป่าชั่วหวง พวกเขากลัวพวกเราจะเข้าไปแย่งชิง จึงต้องขัดขวางพวกเรา
เพราะชาวเผ่าแกนกลางของพวกเราขึ้นชื่อเรื่องการค้นหาสมบัติ
อีกทั้ง ต้องระวังเรือรบของเผ่าไท่หวางให้มาก พลังทำลายสูงมาก!"
พ่อมดเฒ่าสื่อจิตบอกเย่อวิ๋นเฟย
"ข้าจะระวังเอง"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
อันที่จริง เย่อวิ๋นเฟยรู้จักเผ่าไท่หวางดีกว่าพ่อมดเฒ่าคนนี้เสียอีก
เพราะในชาติก่อน เย่อวิ๋นเฟยท่องเที่ยวไปในสามพันโลกใหญ่เล็ก เคยเข้าไปในแดนไท่หวาง รู้ว่าชาวแดนไท่หวางเกิดมาเชี่ยวชาญด้านการหลอมอาวุธ เรือรบที่สร้างขึ้นมีชื่อเสียงเลื่องลือไปทั่วสามพันโลกใหญ่เล็ก
"ข้าเตือนอีกครั้ง ชาวเผ่าแกนกลางห้ามเข้าไปในป่าชั่วหวาง มิเช่นนั้น อย่าหาว่าพวกเราไม่เกรงใจ"
เสียงนั้นดังออกมาจากเรือรบอีกครั้ง
ครืน ๆ ๆ ...
พอพูดจบ ก็เห็นเรือรบอีกห้าลำพุ่งมาจากขอบฟ้า มาถึงด้านนอกป่าชั่วหวางในพริบตา
"ปิดล้อมป่าชั่วหวาง ห้ามชาวเผ่าแกนกลางเข้าไป!"