"เป็นไปได้อย่างไร!
เมื่อครู่พลังวิญญาณของข้าได้ปกคลุมอาณาบริเวณนี้ไว้หมดแล้ว!
เด็กหนุ่มรุ่นหลังคนหนึ่ง จะหลบหนีการรับรู้ของพลังวิญญาณข้าไปได้ในชั่วพริบตาได้อย่างไร!"
ชายชราผู้หนึ่งในชุดคลุมเทากล่าวพลางขมวดคิ้ว
"จริง!
เรื่องนี้ประหลาดนัก!
เด็กหนุ่มรุ่นหลังคนหนึ่ง หายวับไปต่อหน้าพวกเรา ช่างเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้อย่างยิ่ง!"
ผู้แข็งแกร่งขั้นหลอมเทพคนอื่นๆ ต่างก็เอ่ยปากพูด
ผู้แข็งแกร่งขั้นหลอมเทพมีพลังวิญญาณที่ทรงพลังยิ่งนัก ภายในขอบเขตการรับรู้ของพลังวิญญาณ แม้แต่ใบไม้ไหวหรือหญ้าสะบัด ล้วนชัดเจนดั่งดูลายมือบนฝ่ามือ
ทว่าเมื่อครู่ เย่อวิ๋นเฟยกลับหายวับไปในพริบตา ทำให้พวกเขาคิดไม่ตกจริงๆ
ทันใดนั้น
"ทุกท่าน มีเพียงความเป็นไปได้เดียว!
นั่นก็คือ เด็กหนุ่มคนนั้นทะลวงมิติจากไปแล้ว!"
ผู้แข็งแกร่งขั้นหลอมเทพคนหนึ่งเอ่ยขึ้น
ทะลวงมิติ!
คนอื่นๆ เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าต่างก็เปลี่ยนไป
"จริง มีเพียงคำอธิบายนี้เท่านั้นที่สมเหตุสมผล!"
บางคนพยักหน้ากล่าว
"ในแคว้นเป่ยหวง รุ่นหลังผู้เยาว์วัยที่สามารถทะลวงมิติได้ ข้าคิดว่าทุกคนคงรู้ดีว่าเป็นใคร"
ผู้แข็งแกร่งขั้นหลอมเทพคนนั้นกล่าวอีกครั้ง
"เย่อวิ๋นเฟย!"
บางคนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม
"ที่แท้เขาก็คือเย่อวิ๋นเฟย!
ทุกคนพลันเข้าใจแจ่มแจ้ง
"ดีนัก ข้ากำลังกังวลว่าจะหาเขาไม่เจอ ไม่คิดเลยว่าเขาจะมาปรากฏตัวต่อหน้าข้า!
หากร้ายให้ข้าพบเขาอีกครั้ง ข้าจะสับร่างเขาให้เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย!"
ชายชรารูปร่างเตี้ยผู้หนึ่งซึ่งมีกระบี่ปราณแหลมคมระยิบระยับแผ่ซ่านอยู่ทั่วร่าง กล่าวพลางกัดฟันด้วยความแค้น
"เย่อวิ๋นเฟย แหะแหะ...
ดีมาก"
ชายชราชุดคลุมเทาผู้นั้นแววตาเย็นเยียบ อาฆาตรุนแรง
"ผู้แข็งแกร่งขั้นหลอมเทพไม่กี่คนนี้ ล้วนมีเจตนาสังหารต่อข้า
ตาเฒ่าสวมชุดคลุมเทาคนนี้ บนเสื้อคลุมมีลายกระดองเต่าปักอยู่ เห็นชัดว่าเป็นคนของสำนักเทียนจี
ส่วนตาเฒ่าฝีมือกระบี่ไม่เลวนั่น ก็น่าจะไม่ใช่ผู้แข็งแกร่งขั้นหลอมเทพพื้นถิ่นของแคว้นเป่ยหวง เขาเองก็มาเพื่อข้าโดยเฉพาะ"