ทันใดนั้น ยอดฝีมือทั้งห้าของประตูสังขรก็หันหลังหนี พวกเขาล้วงธงทำลายค่ายกลจำนวนมากออกจากอกเสื้อ แล้วสะบัดโยนไปโดยรอบโถงประชุม หวังทำลายค่ายกลเหล่านั้นเพื่อเปิดทางหลบหนี
ทว่า สิ่งที่จัดวางไว้รอบโถงประชุมมิได้มีเพียงค่ายกล ยังมีค่ายกลปฐพี ค่ายกลวิญญาณ ค่ายกลมิติขนาดใหญ่ ค่ายกลมายา และอื่น ๆ อีกมากมาย
ต่อให้พวกเขาทำลายค่ายกลเหล่านั้นได้ ก็ไม่มีทางหลุดพ้นจากพันธนาการในทันที
ยิ่งไปกว่านั้น ค่ายกลที่เย่หยุนเฟยจัดวางไว้ล้วนมีระดับสูงและอานุภาพร้ายกาจ ธงทำลายค่ายกลที่พวกเขาโยนออกไปย่อมไม่อาจทำลายค่ายกลทั้งหมดได้ในพริบตา
เย่หยุนเฟยเห็นความเคลื่อนไหวของยอดฝีมือประตูสังขรทั้งห้า ก็แค่นยิ้มเย็นชา พลางยื่นมือออกไปคว้า
ฝ่ามือข้างหนึ่งขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ พุ่งทะยานไปข้างหน้า พร้อมแผ่แรงกดดันจากพลังงานอันน่าสะพรึงกลัว
หากกล่าวถึงเพียงขอบเขตการบำเพ็ญ เย่หยุนเฟยก็เหนือกว่ายอดฝีมือทั้งห้าของประตูสังขรอยู่แล้ว ยิ่งการคว้าครั้งนี้ยังผสานพลังร่างกายอันแข็งแกร่งเข้ากับการกดข่มด้วยพลังวิญญาณอันน่าสะพรึงกลัว
ยอดฝีมือประตูสังขรทั้งห้าพลันหมดเรี่ยวแรง พากันทรุดตัวลงกับพื้น
เย่หยุนเฟยยื่นฝ่ามือไปคว้าตะครุบ แล้วจับยอดฝีมือประตูสังขรทั้งห้าไว้ได้ทั้งหมด ก่อนหิ้วกลับมาราวกับลูกเจี๊ยบห้าตัว จากนั้นก็สะกดผนึกพวกเขาไว้
เช่นนี้เอง ยอดฝีมือประตูสังขรทั้งห้าประจำฐานสาขาแห่งนี้จึงถูกเย่หยุนเฟยสะกดผนึกทั้งหมด ฐานสาขาแห่งนี้ตกอยู่ใต้อำนาจควบคุมของเขาโดยสมบูรณ์
จากนั้นเย่หยุนเฟยก็กลืนกินร่างวิญญาณของยอดฝีมือประตูสังขรทั้งห้า ได้รับความทรงจำส่วนใหญ่ของพวกเขามา