สมบัติที่หลงเหลือไว้บนสมรภูมิขนาดมโหฬารเช่นนี้มีจำนวนมหาศาลเกินคาด แมลงต่อมุมทองรู้สึกราวกับได้ลาภลอยก้อนใหญ่ถล่มทับหัว ยิ้มจนปากแหวปิดไม่ลง
ส่วนหวงซางนำทัพซากศพและทัพวิญญาณร้างของเขาเดินไพว้ระหว่างสมรภูมิ เก็บเศษวิญญาณและร่างที่สมบูรณ์ซึ่งตกค้างจากการสู้รบ
กระทั่งเวลาผ่านไปครึ่งชั่วยาม แมลงต่อมุมทองกับหวงซางจึงกลับมายังเย่อวิ๋นเฟย
ขณะนั้นเย่อวิ๋นเฟยได้วางม่านพลังกั้นเป็นมณฑลเล็ก ๆ เอาไว้ กำลังหลับตาพักฟื้นอยู่
"สิ่งเหล่านี้คือสมบัติที่เก็บได้จากสมรภูมิ"
แมลงต่อมุมทองยื่นแหวนมิติจำนวนมากมายให้เย่อวิ๋นเฟย
สมบัติที่มันเก็บได้มันไม่เก็บไว้ผลประโยชน์ทั้งหมดเพียงลำพัง แต่ส่วนใหญ่มอบให้เย่อวิ๋นเฟย เหลือไว้เพียงของวิเศษบางชิ้นที่มันถูกใจเท่านั้น
เย่อวิ๋นเฟยรีบให้ชั้นผู้นำสูงสุดของสำนักฮุนหยวนนำสมบัติเหล่านั้นไปแบ่งปัน เพื่อใช้ทั่วทั้งกองทัพ
"ท่านผู้อาวุโสฮวัง วิญญาณของเหล่ามหาเทพเหล่านี้ ข้ากับท่านแบ่งกัน"
เย่อวิ๋นเฟยก้าวเข้าสู่หอเงามายา มองมหาเทพจำนวนมากที่ถูกผนึกอยู่เบื้องหน้าแล้วกล่าวกับหวงซาง
"งั้นข้าก็ไม่อ้อมค้อมแล้ว"
หวงซางตอบรับพลางยิ้ม
เพราะเมื่อครู่บนสมรภูมิเขาได้เก็บเศษวิญญาณไว้มหาศาล บัดนี้ยังมีวิญญาณองค์จอมเทพอีกจำนวนมากที่สมบูรณ์ สำหรับเขาถือเป็นการได้มาซึ่งผลประโยชน์มโหฬารเกินคาด
ร่างวิญญาณมารดำสนิทเปล่งประกายของเขาแผ่พลังวิญญาณมารอันทรงพลัง คลื่นมารพลังกลิ้งก่อตัวเป็นเหวดำหมุนเร็วรอบร่างทีละวงแล้ววงเล่า ดุจจะอ้าปากกลืนทุกสรรพสิ่งรอบกาย
ต่อมาเย่อวิ๋นเฟยแบ่งมหาเทพที่จับได้บนสมรภูมิออกเป็นสองส่วน แล้วเริ่มกลืนวิญญาณของพวกมหาเทพเหล่านั้น
จำนวนมหาเทพที่เย่อวิ๋นเฟยจับได้เมื่อครู่มีราวสามร้อยองค์เศษ
ไม่ช้าเย่อวิ๋นเฟยก็กลืนวิญญาณของมหาเทพกว่าหนึ่งร้อยห้าสิบองค์จนหมดสิ้น ได้ความทรงจำของพวกเขามาเกือบทั้งหมด
พลังบำเพ็ญตลอดชีวิตของมหาเทพหนึ่งร้อยห้าสิบกว่าองค์นั้น ก็กลายเป็นพลังบำเพ็ญของเย่อวิ๋นเฟยไปส่วนใหญ่
หลังกลืนวิญญาณมหาเทพมามากมายเช่นนี้ เย่อวิ๋นเฟยรู้สึกได้ว่าระดับพลังวิญญาณของตนในที่สุดก็ก้าวขึ้นอีกชั้นอย่างแท้จริง