"ลองความเร็วฝีเท้าในตอนนี้ดูสักหน่อยดีกว่า"
เย่อวิ๋นเฟยออกมาจากหอเงามายา ใช้วิชาเคลื่อนย้ายทันทีโดยไม่ต้องใช้เวลาใด ๆ เพียงชั่วพริบตาก็เคลื่อนย้ายไปไกลเป็นระยะทางมหาศาล
"ความเร็วของข้าเมื่อเทียบกับเมื่อก่อน น่าจะเพิ่มขึ้นราวสิบเท่า"
เย่อวิ๋นเฟยผงกหัว
ความเร็วฝีเท้าเพิ่มขึ้นสิบเท่า นับว่าเป็นผลลัพธ์ที่น่าพอใจอย่างยิ่งแล้ว
จากนั้น เย่อวิ๋นเฟยก็กล่าวลาฉีอวิ๋นหวาง
ช่วงเวลานี้ ฉีอวิ๋นหวางนำผู้คนในเผ่าพันธุ์ของตนยุ่งอยู่กับการบูรณะดินแดนบรรพบุรุษเงาเทียนอยู่ตลอด อีกทั้งฉีอวิ๋นหวางยังออกจากดินแดนบรรพบุรุษ ขับไล่สิ่งมีชีวิตทั้งหลายที่เข้ามาในแดนเงาเทียนเพื่อแสวงหาสมบัติออกไปจนหมด
ก่อนหน้านี้ เย่อวิ๋นเฟยได้ขับไล่สิ่งมีชีวิตส่วนใหญ่ที่เข้ามาแสวงหาสมบัติในแดนเงาเทียนออกไปแล้ว แต่ยังมีอีกส่วนเล็กน้อยที่หลงเหลืออยู่ในแดนเงาเทียน
"คุณชายเย่ ข้าขอขอบคุณที่ท่านลงมือขับไล่พวกนั้นที่เข้ามาในแดนเงาเทียนออกไป ทำให้เผ่าเงาเทียนของพวกเรารักษาทรัพยากรการบำเพ็ญจำนวนมหาศาลไว้ได้"
ฉีอวิ๋นหวางกล่าวทันทีที่เห็นเย่อวิ๋นเฟย เขารู้เรื่องที่เย่อวิ๋นเฟยลงมือขับไล่สิ่งมีชีวิตที่เข้ามาแสวงหาสมบัติในแดนเงาเทียนมาก่อนแล้ว จึงรู้สึกซาบซึ้งใจเป็นอย่างยิ่ง
"แค่ยื่นมือช่วยเพียงเล็กน้อยเท่านั้น"
เย่อวิ๋นเฟยตอบ
"คุณชายเย่ แผ่นหยกนี้เป็นแผ่นสื่อสารที่ข้าทำขึ้นเอง ภายในผนึกพลังวิญญาณของข้าไว้หนึ่งรอย หากท่านต้องการความช่วยเหลือ เพียงแค่ปลุกแผ่นหยกนี้ ข้าก็จะรับรู้ได้ทันที และในโลกส่วนใหญ่ในสามพันโลกใหญ่เล็ก ข้าสามารถไปถึงได้อย่างรวดเร็ว"
ฉีอวิ๋นหวางหยิบแผ่นหยกยื่นให้เย่อวิ๋นเฟยพร้อมกล่าว
"เทียนอิ่งหวาง เสื้อคลุมเงาสวรรค์และคันธนูจอมราชา ข้าคืนให้ท่านแล้ว
หอเงามายา ข้าอยากใช้ต่ออีกสักระยะหนึ่ง เพราะหอเงามายาช่วยข้าได้มากทีเดียว"
เย่อวิ๋นเฟยรับแผ่นหยกมา คิดอยู่นิดหน่อยแล้วกล่าวกับฉีอวิ๋นหวาง
หอเงามายาเป็นสมบัติล้ำค่าของเผ่าเงาเทียน ต้องมีการกล่าวให้ชัดเจน
"ไม่มีปัญหา"
ฉีอวิ๋นหวางตอบรับอย่างง่ายดาย
"ขอบคุณฉีอวิ๋นหวาง ข้าไปก่อน"
เย่อวิ๋นเฟยหมุนตัว มุ่งหน้าออกจากแดนเงาเทียน