ยิ่งร่างแยกที่ถูกชักใจมีมากเท่าไร การเคลื่อนไหวของเย่อวิ๋นเฟยท่ามกลางกองทัพนี้ก็ยิ่งเสรีมากขึ้นเท่านั้น
ต่อมาภายหลัง เย่อวิ๋นเฟยเดินตามกองทัพที่เคลื่อนพลไปไม่สิ้นสุด ท่ามกลางร่างแยกจำนวนมากที่ประดุจข้าราชสำนักโดยรอบ
"ขอรายงาน ด้านหน้าคือสำนักงานใหญ่ของฝ่ายมืด"
ไม่นานนัก เสียงหนึ่งดังขึ้นท่ามกลางกองทัพ
ผู้เฒ่าที่นำหน้ากองทัพยกมือโบกเบา ๆ กองทัพด้านหลังจึงหยุดลงทันที
ด้านหน้าคือสำนักงานใหญ่ของฝ่ายมืด พลังแห่งความมืดข้นครึ้งกลายเป็นหมอกดำม้วนตัวแผ่ซ่านอยู่ในมิติว่างนั้นไม่หยุดหย่อน
"ราชินียามมืดฟังไว้ ออกมายอมจำนนเดี๋ยวนี้!
มิฉะนั้นเมื่อกองทัพเราบุกเข้าไปจับตัวเจ้าหญิงโสเบ็ดตัวนี้ได้ ชะตากรรมของเจ้าย่อมเลวร้ายยิ่ง!"
ชายวัยกลางคนสวมเกราะเหล็กกล้าก้าวออกมาเหนือฝูง ตะโกนประกาศใส่สำนักงานใหญ่ของฝ่ายมืดเสียงดัง
"กล้าเสียมารยาทนัก!
โอหังที่กล้าพูดจาดูหมิ่นราชินียามมืด นี่คือความกบฎต่อธรรมนูญใหญ่ จงเตรียมรับความตายเสียเถิด!"
คำพูดของชายวัยกลางคนเพิ่งจบลง เสียงคำรามโกรธเกรี้ยวก็ดังแทรกออกมาจากสำนักงานใหญ่ของฝ่ายมืด
จากนั้นกองทัพฝ่ายมืดก็เคลื่อนพลออกจากสำนักงานใหญ่อย่างมโหฬาร หมอกดำข้นครึ้งประดุจมหาสมุทรม้วนตัวตามกองทัพไปไม่สิ้นสุด
ผู้นำหน้ากองทัพฝ่ายมืดคือผู้เฒ่าที่คลุมทั้งร่างด้วยฉลององค์สีดำ ดวงตาของผู้เฒ่าแหลมคมประดุจสายฟ้า ตกลงบนร่างชายสวมเกราะทองผู้เพิ่งประกาศปาก
ฮืมมมม...
ทันใดนั้นทุกคนก็ได้ยินเสียงปีกแมลงสั่นไหวฮืมไหว แล้วชายวัยกลางคนผู้สวมเกราะทองก็แสดงสีหน้าตกใจ ถอยหลังต่อเนื่องกัน
เพราะเบื้องหน้าของเขาทันใดนั้นก็ปรากฏแมลงสีดำจำนวนมากมาย
แมลงดำเหล่านี้เร็วราวสายฟ้า สั่นปีกพร้อมกันบุกเข้าล้อมสังหารชายวัยกลางคน
ชายวัยกลางคนหมัดหนึ่งปล่อยออกไป รอยหมัดยักษ์ปรากฏขึ้นบรรจุพลังที่น่าสะพรึงยิ่ง ทุบมิติว่างเบื้องหน้าจมลึกลงไปในพริบตา
แต่สิ่งที่ทำให้เขาตกตะลึงคือ แมลงดำเหล่านั้นกลับมองข้ามพลังหมัดอันน่าสะพรึงของเขา ยังคงพุ่งเข้าหาตัวเขาอย่างรวดเร็ว และก่อนที่ชายวัยกลางคนจะทันตั้งสติ แมลงตัวหนึ่งก็เกาะบนบ่าของเขา ขบเนื้อบ่าจนขาดเป็นชิ้น เลือดนอง