เย่อวิ๋นเฟยพุ่งทะยานลงไปใต้หอคอย มุ่งหน้าลงสู่เบื้องล่างไม่หยุด เพียงชั่วครู่ก็พบว่าภายใต้หอคอยมีทะเลแม็กมาร้อนระอุแผ่กว้างอยู่ กำลังพลุ่งพล่านม้วนตัวไม่หยุด พวยไอร้อนตลบอบอวล
"เพลิงสุริยันเทียนหยางต้องซ่อนอยู่ในทะเลแม็กมานี้แน่นอน!"
เย่อวิ๋นเฟยปลดปล่อยสัมผัสวิญญาณออกไปรับรู้ ก็สัมผัสได้กลิ่นอายของเพลิงสุริยันเทียนหยางอย่างเลือนราง ซ่อนอยู่ในทะเลแม็กมาที่กลืนม้วนไสหัวอยู่นี้
ทะเลแม็กมานี้ซ่อนอุณหภูมิอันน่าสะพรึงกลัวไว้ แผ่กระจายกลิ่นอายแห่งการทำลายล้างออกมา ราวกับสามารถทำลายทุกสิ่งได้
สิ่งมีชีวิตทั่วไปมิกล้าเข้าไปเด็ดขาด!
เพียงแต่ เย่อวิ๋นเฟยมีมวลกายอันสูงส่งยิ่ง มิได้หวั่นเกรงทะเลแม็กมานี้แม้แต่น้อย กระโดดตัวลง พุ่งเข้าไปโดยตรง
ครืน ๆ ๆ ...
แม็กมาอันน่าสะพรึงกลัวพลุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่ง ซัดท่วมเข้าใส่ร่างของเย่อวิ๋นเฟย พลังเผาไหม้อันน่าสยดสยองถึงขีดสุดราวกับจะจุดร่างของเย่อวิ๋นเฟยให้ลุกโชน
กายเนื้อของเย่อวิ๋นเฟยสั่นสะเทือน ใช้วิชาร่างเทพสายฟ้า สายฟ้านับไม่ถ้วนพุ่งออกจากร่าง ผลักแมกมาที่พลุ่งพล่านรอบข้างออกไปในพริบตา
จากนั้นเย่อวิ๋นเฟยก็ใช้เคล็ดหลอมกายมารสวรรค์หลอมเลือด ร่างเทพชิงตี้เจี่ยมู่ ร่างแก้วแม่เหล็กดำ และบทหลอมกายวงจรสวรรค์ไท่ชาง พลังกายอันเกรียงไกรราวกับพายุหมุนอันบ้าคลั่งพลุ่งพล่านออกจากร่าง ทำให้แม็กมาร้อนระอุรอบกายถูกกวาดออกไปเป็นวงกว้างทันที
ด้วยเหตุนี้ เย่อวิ๋นเฟยจึงเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระในทะเลแม็กม่าอันน่าสะพรึงกลัวนี้ ไปแห่งใด แม็กมาเหล่านั้นก็หลบหลีกไม่ขาด