“เย่พี่น้องเป็นอย่างไรบ้างแล้ว
ไม่ใช่หรือจะเกิดเรื่องขึ้นจริง?”
กระทั่งถูกพาออกจากเส้นทางวัฏสงสารเวียนว่ายสายนั้น ชินหยวนอวี่ก็ยังคงคะนึงถึงเย่อวิ๋นเฟย
ขณะนั้นเอง เย่อวิ๋นเฟยก็ได้ฝ่าออกมาจากเส้นทางวัฏสงสารเวียนว่ายแล้วเช่นกัน
เมื่อพุ่งออกจากภายในเส้นทางวัฏสงสารเวียนว่าย เย่อวิ๋นเฟยพบว่าบริเวณใกล้เคียงได้มีสรรพชีวิตแห่งโลกนี้มารวมตัวกันจำนวนมากมาย
“ดูท่าโลกนี้กำลังจะจัดมหาพิธีวงล้อเวียนว่ายแล้ว”
เย่อวิ๋นเฟยคิดในใจ
เมื่อออกมาจากเส้นทางแห่งวัฏสงสารเวียนว่ายแล้ว เย่อวิ๋นเฟยรีบใช้วิชาจำแลงร่างซ่อนกายปกปิดร่างและสัมผัสอายตนอย่างแนบแน่น
มีสายตาจำนวนหลายสายเหลือบมองมายังตำแหน่งปากทางเข้าออกของเส้นทางวัฏสงสารเวียนว่าย แต่ก็ไม่มีใครพบตัวเย่อวิ๋นเฟย
เย่อวิ๋นเฟยลับกลับมายังหุบเขาแห่งนั้นอย่างเงียบเชียบ
ผู้อาวุโสฉีและเทพแท้แห่งกองทัพพันธมิตรอีกสิบกว่านายยังคงนั่งสมาธิอยู่ในหุบเขา ร่างแยกของเย่อวิ๋นเฟยก็ยังหลับตาบำเพ็ญอยู่เช่นกัน
“ท่านเย่ มหาพิธีวงล้อเวียนว่ายกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว
ประมุขทั้งสามตระกูลใหญ่มาเรียนทูลเชิญไปแล้วหลายครา”
เมื่อร่างแท้ของเย่อวิ๋นเฟยกลับมา ผู้อาวุโสฉีก็รับรู้ได้ทันที
หากแม้นเพราะผู้อาวุโสฉีบัดนี้เป็นเทพสวรรค์ ญาณสัมผัสจึงเฉียบแหลมนัก
“ดีแล้ว พวกเราไปดูสักครา”
เย่อวิ๋นเฟยลุกขึ้นยืน เอ่ยขึ้น
จากนั้นเย่อวิ๋นเฟยจึงพาผู้อาวุโสฉีและเทพแท้แห่งกองทัพพันธมิตรอีกสิบกว่านายออกจากหุบเขา