"เขาคือชายหนุ่มผู้ที่เจ้าพวกเจ้าว่ากันว่าจะลงมือช่วยเหลือสำนักกู้ไห่พายของพวกเราใช่หรือไม่
อายุยังน้อยแต่ก็เป็นถึงเทพสวรรค์ขั้นสูง นับเป็นอัจฉริยะหนุ่มที่หาได้ยากจริง ๆ แต่ดูท่าศีรษะของเขาจะคิดอะไรไม่ค่อยขึ้น โอหังเกินตัวไปหน่อย น่าจะเป็นชายหนุ่มที่ชอบโชว์หน้าโชว์ตา
ถ้าเขาเป็นเทพสวรรค์ขั้นสูงจริง ก็ย่อมออกแรงช่วยเสริมกำลังรบของสำนักกู้ไห่พายได้บ้าง แต่ที่เขาอ้างว่าจะปกป้องสำนักกู้ไห่พายของพวกเรานั้น เป็นการล้อเลียนกันชะมัด"
ประมุขสำนักกู้ไห่พายส่ายศีรษะกล่าว
"หนูน้อย ข้าว่าเจ้าควรคิดหาทางปกป้องตัวเองเถิด"
ขณะนั้นเอง เสียงหัวเราะกึกก้องดังขึ้น แล้วเทพสวรรค์ขั้นกลางหนึ่งก็พุ่งขึ้นฟ้า ก้าวเท้าใหญ่พุ่งเข้าปะทะเย่อวิ๋นเฟย
เย่อวิ๋นเฟยยืนสองมือแนบหลัง มองดูเทพสวรรค์ผู้พุ่งเข้ามาหาตนด้วยสีหน้าเรียบเฉย
ด้วยเพราะเย่อวิ๋นเฟยคงกลืนกลั้นพลังอากาศไว้ตลอด กระทั่งเทพปฐมทั้งสี่แห่งพันธมิตรสี่สำนักยังไม่อาจมองเห็นภูมิและพลังที่แท้จริงของเย่อวิ๋นเฟยได้ทันที
ไม่ช้า เทพสวรรค์ขั้นกลางก็พุ่งมาถึงหน้าเย่อวิ๋นเฟย แต่เย่อวิ๋นเฟยก็ยังคงสองมือแนบหลัง ยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใด ๆ
"หนูน้อย เจ้ากล้าแสร้งทำเป็นใหญ่ต่อหน้าข้า ไปตายซะ!"
เทพสวรรค์ขั้นกลางมองเห็นเย่อวิ๋นเฟยเรียบเฉยเต็มหน้า ทั้งยังทอดทิ้งนางเสียโดยสิ้นเชิง ความเกรี้ยวกราดฆาตจึงพุ่งเต็มฟ้า ชักแส้สีเขียวยาวออกมา ฟาดปะทะเย่อวิ๋นเฟยอย่างดุดัน
เย่อวิ๋นเฟยความคิดสั่นคล้อง เรียกใช้วิชาอ่านใจ
เทพสวรรค์ขั้นกลางอึ้งงัน แล้วก็หยุดการเคลื่อนไหว แส้ที่ฟาดออกไปหยุดค้างกลางอากาศ ใบหน้าเต็มไปด้วยความสับสน นางเองก็ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดตนจึงหยุดเช่นนั้นกะทันหัน
"ไม่ดีแล้ว!"
ทันใดนั้น เทพสวรรค์ขั้นกลางเห็นหมัดของเย่อวิ๋นเฟยขยายใหญ่ขึ้นไม่หยุด ทุบมาถึงหน้าตัวเสียแล้ว เมื่อนางรู้ตัวทันและตั้งใจจะต่อต้าน ก็สายเกินแก้
หมัดของเย่อวิ๋นเฟยประทับลงบนร่างนาง หมัดเดียวก็ทุบนางกระเด็นลอยสูง จากนั้นเย่อวิ๋นเฟยแตะมือออกไปหนึ่งครั้ง ก็ดึงร่างวิญญาณของเทพสวรรค์ผู้นี้ออกจากทะเลวิญญาณ แล้วปราบปรามผนึกไว้
"เป็นไปได้อย่างไร?"