ตึงตึงตึง...
รอบๆ อาณาเขตลับนั้นทันใดนั้นก็ปรากฏค่ายกลโบราณนับไม่ถ้วน แผ่พลังค่ายกลอันทรงพลังสกัดกันฝ่ามือของเทพดาบเสือแดง
เทพดาบเสือแดงยิ้มเย็น พลังวิชาดาบในมือทวีความรุนแรงขึ้นทันตา บูชาโบราณที่ขวางอยู่เบื้องหน้าจึงแตกสลายไปทีละหนึ่งดุจฟองสบู่
จากนั้นอ้อมมือมหึมาของเทพดาบเสือแดงก็ยื่นเข้าไปในอาณาเขตลับลึกสุดของเมิ่งเจี้ยนเหมิน
ชั่วขณะนั้นเหลือวิญญาณที่เหลือรอดของเมิ่งเจี้ยนเหมินต่างแสดงสีหน้าแห่งความสิ้นหวัง
เทพดาบเสือแดงผู้นี้แข็งแกร่งเกินไปนักในสายตาพวกเขา พวกเขาไม่เหลือแม้แต่กำลังต่อกรเพียงน้อยนิด
ขณะนั้นเอง
"เดี๋ยวข้าจะย้ายพวกท่านออกไป"
เสียงหนึ่งดังขึ้นข้างหูเหลือวิญญาณแห่งเมิ่งเจี้ยนเหมินโดยฉับพลัน
"เจ้าเป็นผู้ใด?"
เหลือวิญญาณแห่งเมิ่งเจี้ยนเหมินได้ยินเสียงนั้นต่างทั้งตื่นตระหนกและแอบหวัง ผู้อาวุโสหนึ่งเอ่ยถาม
"ข้าคือเย่อวิ๋นเฟยแห่งสำนักกระบี่สวรรค์"
เสียงนั้นกล่าว
ช่วงเวลานี้เย่อวิ๋นเฟยกำลังอยู่ในโลกใต้พิภพ นั่งขัดสมาธิอยู่หน้าหม้อมังกรมหึมา
จนถึงตอนนี้เย่อวิ๋นเฟยครอบครองหม้อมังกรได้แล้วรวมหกใบ เหลือเพียงสามใบสุดท้าย
ช่วงเวลาที่ผ่านมาแม้เย่อวิ๋นเฟยจะมุ่งหมายหลอมรวมครอบครองหม้อมังกรทีละใบ แต่เรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้นบนแผ่นดินแดนกระบี่ก็ยังมองเห็นได้ชัดเจนทุกประการ
เมื่อเย่อวิ๋นเฟยเห็นเหลือวิญญาณของเมิ่งเจี้ยนเหมินใกล้ถูกฆ่าล้าง เขาจึงอดกลั้นไม่ไหว ตัดสินใจออกมือช่วยเหลือ และรีบส่งเสียงสื่อจิตทันที
"แท้จริงคือท่านชายเย่!"
เหลือวิญญาณแห่งเมิ่งเจี้ยนเหมินได้ยินคำของเย่อวิ๋นเฟย ต่างแสดงสีหน้าแปลกใจยินดี
ช่วงเวลานี้ชื่อเสียงของเย่อวิ๋นเฟยในฐานะผู้สืบทอดสำนักกระบี่สวรรค์ โดยเฉพาะฐานะศิษย์พี่ใหญ่ ย่อมเป็นที่เลื่องลือมานานแล้ว
เหลือวิญญาณของเมิ่งเจี้ยนเหมินจึงวางใจทันทีเมื่อได้ยินว่าเป็นเย่อวิ๋นเฟย
เพราะกระบี่เฒ่าบัดนี้เป็นประมุขแห่งพันธมิตรกระบี่ เมิ่งเจี้ยนเหมินก็เป็นสมาชิกหนึ่งของพันธมิตรกระบี่ เทียบเท่าพวกพ้องเดียวกัน
ขณะนี้อ้อมมือมหึมาของเทพดาบเสือแดงได้ลึกเข้าไปในอาณาเขตลับแล้ว แผ่พลังวิชาดาบสยดสยอง บีบบังคับและผนึกทุกสรรพสิ่งภายในอาณาเขตลับนี้อย่างเด็ดขาด