ยิ่งทำให้ท่านเลี่ยหยางตื่นตระหนกโกรธเกรี้ยวกว่าเดิมคือ ณ ขณะนี้เย่อวิ๋นเฟยยังคงไล่สังหารจอมเทพชั้นสูงที่เหลืออยู่ต่อไป
จอมเทพชั้นสูงที่เหลืออยู่เมื่อเห็นท่าทีไร้เทียมทานของเย่อวิ๋นเฟย ต่างไม่เหลือความฮึกเหิมรบอีกมากนัก ต่างถอยหลังอย่างแอบแฝง ไม่มีผู้ใดกล้าเป็นฝ่ายพุ่งเข้าปะทะกับเย่อวิ๋นเฟยก่อน
แต่เย่อวิ๋นเฟยในขณะนี้กำลังมันมือจนสุดขีด จะยอมปล่อยจอมเทพชั้นสูงเหล่านี้ไปง่าย ๆ ได้อย่างไร มือซ้ายกำดาบยาวสีแดง มือขวาถือกระบี่ ใช้วิชากระบี่และวิชาดาบพร้อมกัน ประกอบด้วยวิชายุทธ์พลังวิญญาณและวิชาสายน้ำแข็ง เงาร่างวูบหนึ่งก็ประชิดตัวจอมเทพชั้นสูงหนึ่งในนั้นเข้าแล้ว
โลกน้ำแข็งบังเกิดขึ้นในพริบตา คลุมจอมเทพชั้นสูงผู้นั้นไว้ภายใน
มหาเทพขั้นสูงผู้นั้นเผชิญทั้งวิชากระบี่และวิชาดาบของเย่อวิ๋นเฟย ตลอดจนวิชายุทธ์พลังวิญญาณ บวกกับการปราบปรามของม่านน้ำแข็งแห่งปณิธานเดียว ย่อมไม่เหลือพลังต้านทาน ร่างวิญญาณของเขาถูกดวงดาวพลังวิญญาณหลายสิบดวงของเย่อวิ๋นเฟยกลืนกินหายไปในชั่ววูบ
เย่อวิ๋นเฟยผนึกศพของจอมเทพชั้นสูงผู้นั้นเก็บไว้
"บัดซบ! ไอ้เด็กนี่ฆ่าจอมเทพแห่งฝ่ายผู้พิทักษ์ของพวกเรา ยังกล้าเก็บศพไปด้วย!"
ท่านเลี่ยหยางผู้อยู่ไกลออกไปในขณะนี้จับตาดูทุกวรยุทธ์ของเย่อวิ๋นเฟย เมื่อเห็นว่าเย่อวิ๋นเฟยมิได้ทำลายศพของจอมเทพชั้นสูงเหล่านั้น หากแต่ผนึกเก็บไว้ ไฟธาตุแค้นในอกจึงลุกโชนยิ่งกว่าเดิม
"ถึงคิวเจ้าแล้ว"
ขณะนั้นเย่อวิ๋นเฟยก็จ้องเขม็งจอมเทพชั้นสูงอีกหนึ่ง ใช้วิชาฝีเท้ามังกรเก้า ประกอบกับวิชากระบี่ชั้นเลิศอีกหนึ่ง ความเร็วน่าตกตะลึง ทันใดนั้นก็ไล่ทันจอมเทพชั้นสูงที่กำลังตั้งใจหนีด้วยความเร็วสูงสุดได้ทันท่วงที