"บัดซบ! เราต้องรีบหนี!"
ร่างสูงใหญ่กว่าสิบสายพร้อมกันถูกทำลายจนแตกกระจายไปเกินครึ่งในชั่วพริบตา ร่างแยกของเทพเปิดฟ้าที่เหลืออยู่รู้ดีว่าไม่อาจสู้ได้ จึงพร้อมใจหันหลังหนีไป
"เมื่อมาแล้ว ก็อย่าฝันที่จะไปไหน"
เสียงเย็นยะเยือกเมื่อครู่ดังขึ้นอีกครา จากนั้นร่างสูงใหญ่ที่เหลือทั้งหมดก็ถูกฝ่ามือที่เน่าเปื่อยหนึ่งใบสะเทือนจนแหลกละเอียด สูญสลายเป็นเถ้าธุลี
เพียงเท่านี้ ร่างแยกของเหล่าเทพเปิดฟ้าที่บุกเข้าไปยังเขตแกนกลางของทะเลหวงกู่ก็ถูกกำจัดสิ้นซาก
"ไม่ดีแล้ว! เราต้องรีบหนี!"
บริเวณรอบ ๆ เย่อวิ๋นเฟย บรรดาเทพฮุ่นตุ้นของแต่ละมหาอำนาจต่างจับตาดูการต่อสู้ในเขตแกนกลางของทะเลหวงกู่มาตลอด
พวกเขาสามารถใช้วิธีการพิเศษเห็นภาพการต่อสู้ของร่างแยกเทพเปิดฟ้าฝ่ายตนได้อย่างชัดเจน ครานี้พลันเห็นร่างแยกเหล่านั้นถูกทำลายจนแตกกระจาย ต่างตกตะลึงหน้าซีด รู้ทันทีว่ามหาอำนาจของพวกเขาประเมินพลังที่แท้จริงของทะเลหวงกู่ต่ำไปมาก
แม้แต่ร่างแยกของเทพเปิดฟ้ายังไม่ใช่คู่ต่อสู้ ถูกกำจัดหมดสิ้นในชั่วพริบตา แล้วพวกเทพฮุ่นตุ้นธรรมดาอย่างพวกเขาจะสู้ได้อย่างไร?
เหล่าเทพฮุ่นตุ้นของมหาอำนาจทั้งหลายแห่งห้วงที่เก้าที่ยังเหลืออยู่จึงไม่ลังเลอีกต่อไป ต่างสั่งล่าทัพพร้อมกัน
ชั่วขณะนั้นเอง กองกำลังที่เหลือต่างหันหลังพร้อมกัน ฝ่าฝืนหนีออกจากทะเลหวงกู่อย่างสุดชีวิต
"ถอย!
รีบถอย ยิ่งเร็วยิ่งดี ออกจากทะเลหวงกู่เดี๋ยวนี้!"
บรรดาเทพฮุ่นตุ้นที่เหลือของสำนักชิงอี้ตะโกนสั่งกองกำลังของสำนักอย่างสุดเสียง
"เราค่อยถอยออกไปก่อนแล้วกัน!"
เย่อวิ๋นเฟยส่งเสียงสื่อจิตบอกบรรดาทาสของตน จากนั้นกองกำลังของสำนักชิงอี้ก็พร้อมพากันหนีออกไปข้างนอกอย่างสุดชีวิต
"เมื่อมาแล้ว ก็อย่าคิดหนี จงอยู่ที่นี่ตลอดกาลเถิด"
ทันใดนั้นเสียงเย็นเยียบก็ดังขึ้น
จากนั้นกองกำลังของมหาอำนาจแห่งห้วงที่เก้าก็พบว่า ผิวน้ำเบื้องหน้าพลันผุดขึ้นเป็นกำแพงน้ำสีดำแถวแล้วแถวเล่า
กำแพงน้ำสีดำเหล่านั้นสูงขึ้นไปเรื่อย ๆ ซ้อนทับสานร้อยเข้าด้วยกัน กลายเป็นแนวกั้นขวางทีละแถว ๆ