เย่อวิ๋นเฟยสะบัดแขนเสื้อ พลังเทพอันอุดมสมบูรณ์พวยพุ่งทะยานไปข้างหน้า กลายเป็นธารทองคำสายหนึ่ง ดังเสียงร้องสั่นสะเทือนแล้วชนทะลุปากทางเข้าออกของนรกบาดาลเบื้องหน้าโดยตรง อาคมที่วางเอาไว้ทั้งภายในและภายนอกปากทางนั้นก็แตกสลายลงในชั่วขณะ
“ช่วงนี้อาจารย์ข้านำกองทัพไปทำลายนรกบาดาลไปหลายแห่ง และยังสังหารเจ้านรกแห่งตำหนักที่เก้าลงไปด้วย
ฉะนั้นช่วงนี้ฝ่ายมหาปรโลกถึงกับสูญเสียหนักพอสมควร”
ซูชิงลั่วเดินเคียงข้างเย่อวิ๋นเฟยเข้าไปยังนรกบาดาลเบื้องหน้าพลางเอ่ยขึ้น
“แต่ก่อนมหาปรโลกก็แผดเผากดดันพวกเจ้ามาตลอด ยกพลเข้าโจมตีทางผ่านวัฏสงสารของนิกายวัฏสงสารไม่หยุดหย่อน
บัดนี้พวกเราเพียงแค่เอาวิชาที่เขาใช้กับคนอื่นไปตอบโต้เขาเท่านั้นเอง”
เย่อวิ๋นเฟยยิ้มกล่าว
ในเวลานี้ภายในนรกบาดาลเบื้องหน้ามีกำลังของมหาปรโลกพุ่งทะยานออกมามากมาย
ยังมีเทพเปิดฟ้าหลายตนพุ่งออกจากที่บำเพ็ญปิดประตู พลังแค้นมโหฬาร เห็นเย่อวิ๋นเฟยกับซูชิงลั่วเมื่อใดก็พุ่งเข้ามาทันที
แต่ยังไม่ทันที่พวกเขาได้ลงมือ เย่อวิ๋นเฟยก็หยิบประตูกาลอวกาศออกมาโยนลงข้างกาย
ผู้พิทักษ์เกาะทั้งหลายในทะเลหวงกู่ได้รับข่าวแจ้งล่วงหน้าจากเย่อวิ๋นเฟยมานานแล้ว ต่างเตรียมพร้อมเรียบร้อย พอประตูกาลอวกาศถูกปลุกฤทธิ์ ร่างของเหล่าดวงวิญญาณก็เดินออกมาเป็นระลอก ๆ ทันที
“ชั่วขณะล่าสังหารเริ่มต้นอย่างเป็นทางการแล้ว”
ดักแด้หนอนไหมมังกรเขาทองมองร่างเหล่าดวงวิญญาณแล้วยิ้มกล่าว
วินาทีถัดมา ทั่วทั้งนรกบาดาลเต็มไปด้วยเหล่าดวงวิญญาณที่ซัดสวนกันไปมาทุกหย่อมหญ้า
เหล่าดวงวิญญาณลงมือเด็ดขาดโหดเหี้ยม ในเวลาอันสั้นก็สังหารกำลังพลในนรกบาดาลนั้นร่ำไห้ครวญครางกันทั้งกอง
สิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ในนรกบาดาล ก็ถูกเหล่าดวงวิญญาณรื้อถอนราบเป็นหน้ากลองจนหมดสิ้น
เย่อวิ๋นเฟยสังเกตเห็นว่ามีดวงวิญญาณบางตนนำกำลังพลที่ยังมีชีวิตอยู่มาด้วยจำนวนมาก