เมื่อได้ฟังถ้อยคำของชายชุดขาว หยุนเฟยแห่งตระกูลเย่มิได้ตอบโต้อะไร ทว่าเพียงจ้องมองอีกฝ่ายด้วยสายตาเรียบเฉย แม้กระทั่งแฝงไปด้วยความเย็นชา
ตั้งแต่เขาเดินทางมาถึงที่นี่และได้สัมผัสกับบรรดาผู้สืบสายเลือดของแดนกระบี่เหล่านี้ ก่อนอื่นถูกทวงถามเอาวิชากระบี่ที่บำเพ็ญไว้ ต่อมาก็ถูกทวงเอาช่องทางส่งผ่านที่ใช้เข้ามา ทั้งยังทำท่าทางเหมือนเป็นเรื่องธรรมดาตามสิทธิ์ของพวกตน ทำให้อิริยาบถของเย่อวิ๋นเฟยเริ่มเย็นชาลงเป็นลำดับ
"เจ้าทำอะไรอยู่
รีบบอกตำแหน่งที่แน่ชัดของค่ายกลโอนย้ายที่เจ้าใช้เข้ามาออกมา เราต้องรีบกลับไปรายงานผู้อาวุโสหลู อย่าเสียเวลา"
ชายชุดขาวทั้งสองเห็นเย่อวิ๋นเฟยยืนนิ่งไม่ขยับ เพียงมองพวกตนด้วยสายตาเรียบเฉย จึงเริ่มหมดใจ
ในขณะนั้นเอง
ซู้ดดด...
เส้นวิญญาณหุ่นเชิดไร้รูปลงมือจำนวนมากพุ่งข้ามอากาศเข้ามา แยกย้ายแทงลงไปในมหาสมุทรจิตของชายชุดขาวทั้งสอง
ในเวลาเดียวกัน ผืนอวกาศรอบด้านมีม่านแสงกลอันลุกขึ้นพร้อมกันกว่าสิบแห่ง ทันใดนั้นก็ล้อมรอบชายชุดขาวทั้งสองเอาไว้ ตัดขาดจากโลกภายนอก
"เจ้าหนู หน่องเจ้าตั้งใจจะทำอะไร!"
ชายชุดขาวทั้งสองทันใดนั้นก็พบว่ามหาสมุทรจิตของตนมีเส้นไร้รูปจำนวนมากปรากฏขึ้น ทั้งหมดแผ่รัศมีพลังวิญญาณที่แปลกประหลาดน่าสะพรึง ทันใดก็รู้ตัวว่ามีสิ่งผิดปกติ ถอยหลังพร้อมกัน มองจ้องเย่อวิ๋นเฟยด้วยแววตาโกรธเกรี้ยวแล้วตะโกนถาม
เย่อวิ๋นเฟยมิได้พูดจา ยังคงแผ่วิชาลับเส้นวิญญาณหุ่นเชิดต่อไป ส่งเส้นวิญญาณหุ่นเชิดเพิ่มขึ้นแยกย้ายเข้าไปในมหาสมุทรจิตของชายชุดขาวทั้งสอง ทันใดนั้นก็รัดร่างวิญญาณของพวกตนเอาไว้รอบด้าน
พร้อมกันนั้นเย่อวิ๋นเฟยยังใช้วิชาอ่านใจรบกวนความคิดของพวกตน
ภายใต้การรบกวนของวิชาอ่านใจ ชายชุดขาวทั้งสองแม้ปรารถนาอย่างสุดหัวใจจะต่อต้านทันที พร้อมทั้งอยากส่งสารขอความช่วยเหลือ แต่ในจิตใจกลับผุดความคิดที่เข้มข้นจนต้องการละทิ้งการต่อต้านขึ้นพร้อมกัน
ในเวลานี้ เส้นวิญญาณหุ่นเชิดจำนวนมากแทงทะลุเข้าไปในร่างวิญญาณของพวกตน รัดร่างวิญญาณเอาไว้รอบด้าน