ขณะที่คำพูดจบลง เย่อวิ๋นเฟยก็เพิ่มความเร็วอีกครั้ง แถมยังเปลี่ยนทิศทาง พุ่งตรงไปยังทุ่งหิมะแดนไกลอย่างรวดเร็ว
ด้วยความเร็วของเย่อวิ๋นเฟย เพียงชั่ววูบก็มาถึงทุ่งหิมะแดนไกลนั้นแล้ว
แต่ตัวตุ๊กตาหิมะยักษ์เบื้องหลังก็ยังคงก้าวย่องติดตามมาบนผืนหิมะอย่างไม่ยอมแพ้
ร่างของตุ๊กตาหิมะยักษ์ตัวนี้ใหญ่โตเกินคาด ด้วยข้อได้เปรียบด้านความยาวของร่าง เพียงก้าวเดียวก็ก้าวข้ามระยะทางได้ไกลโพ้น ความเร็วน่าตกตะลึงสุดขีด และตลอดการไล่ล่า มันยังคงไม่หยุดโจมตีเย่อวิ๋นเฟย หมัดยักษ์ทั้งสองข้าง แค่พริบตาก็ทะลุทะลวงมิติว่างเข้าไปถึงหลังของเย่อวิ๋นเฟยได้
"พี่ใหญ่ เจ้าสังเกตเห็นหรือไม่
ตุ๊กตาหิมะยักษ์ตัวนี้ดูเหมือนจะมีวิชาพลิกแพรวสายน้ำแข็งอันสูงช่างบางอย่าง ระหว่างที่วิ่ง มันจะดึงพลังธาตุน้ำแข็งจากสวรรค์ปฐพีรอบข้างมาเป็นแรงผลักดัน"
ต้าปิงเอ่ยขึ้นกับเย่อวิ๋นเฟยทันที
"เป็นเช่นนั้นจริง"
เย่อวิ๋นเฟยได้ฟังคำของต้าปิง จึงรับรู้ท่วงท่าเคลื่อนไหวของมนุษย์หิมะเบื้องหลังทันที และก็ค้นพบจริง ๆ ว่าระหว่างที่มันวิ่ง พลังธาตุน้ำแข็งจากสวรรค์ปฐพีรอบข้างกำลังไหลรวมเข้าสู่ร่างสูงใหญ่ของมันอย่างไม่ขาดสาย หล่อเลี้ยงร่างของมัน ผลักดันร่างยักษ์นั้นให้มุ่งหน้าไปเรื่อย ๆ
กล่าวคือ ไม่ว่าตุ๊กตาหิมะยักษ์ตัวนี้จะวิ่งนานเพียงใด ก็จะไม่หยุดหรือชะลอความเร็วลงเพราะพลังล้า เพราะพลังธาตุน้ำแข็งจากสวรรค์ปฐพีรอบข้างไหลมาไม่ขาดสาย เรียกได้ว่าไร้ขีดจำกัด
"พี่ใหญ่ ไอ้เจ้านี่มีวิชาพลิกแพรวเช่นนี้ บางทีอาจไล่ตามพวกเราไม่ยอมปล่อยไปตลอด ต้องหาวิธีกำจัดมันซะ ไม่เช่นนั้นการเคลื่อนไหวของพวกเราในถ้ำโบราณมารน้ำแข็งนี้ ก็จะถูกมันจำกัดไปตลอด"
ต้าปิงกล่าวกับเย่อวิ๋นเฟย
ครืน ๆ ๆ...
คำของต้าปิงพึ่งจบลง ทันใดนั้นเอง ทุ่งหิมะเบื้องหน้าก็ส่งเสียงฝีเท้ายักษ์ดังกึกก้องต่อเนื่อง พร้อมเสียงฝีเท้านั้น ผืนน้ำแข็งอันกว้างใหญ่ก็เริ่มสั่นคลอนและสั่นสะเทือนไม่หยุด
"ไม่ดีแล้ว นายท่าน เบื้องหน้าก็ปรากฏตุ๊กตาหิมะยักษ์ร่างสูงใหญ่อีกตัว ดูท่ากำลังมุ่งมาหาพวกเราเหมือนกัน"
หูเมี่ยวตะโกนอย่างตกใจ