"ถูกต้อง ข้าคือซูเฟย!
เจ้าคนแก่ วันตายของเจ้ามาถึงแล้ว!"
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยขึ้นอย่างเย็นชา
เมื่อสิ้นเสียง
ครืน...
ร่างแยกเผ่าพันธุ์โลหิตปรากฏกาย กำถือดาบยาวสีเลือด ทะลวงมิติไปในพริบตา พุ่งถึงเบื้องหน้าเจ้าอาวาสเฟิงหยาน ดาบหนึ่งฟันลงไป ละอองเลือดแดงฉานแผ่กระจายกลายเป็นอาณาเขตสีเลือดห้อมล้อมโดยรอบ
"นี่มันอสูรอะไรกัน!"
เจ้าอาวาสเฟิงหยานสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายประหลาดของร่างแยกเผ่าพันธุ์โลหิตถึงกับตกใจ
ฉัวะ!
กระบี่ไม้ท้อในมือของเขาสั่นสะเทือนอย่างแรง ปักตรงเข้ามาที่ร่างแยกเผ่าพันธุ์โลหิต บนตัวกระบี่ปล่อยอักขระลึกลับสีดำออกมาทีละเส้น
"วิชาพลิกผันกาลเวลา!"
ขณะนั้นเย่อวิ๋นเฟยก็มาถึงบนแท่นสังเวยแล้ว กระบอกเสียงทุ้มต่ำ ดำเนินวิชาพลิกผันกาลเวลา
ทันใดนั้น เวลาบนแท่นสังเวยหยุดนิ่งชะงัก จากนั้นเริ่มไหลย้อนกลับ
เมื่อไม่นานมานี้เย่อวิ๋นเฟยหลอมรวมคริสตัลกฎเวลาไปจำนวนมาก พลังงานเวลาพุ่งสูงขึ้นอย่างใหญ่หลวง บัดนี้วิชาพลิกผันกาลเวลาที่ใช้พลังออกมาย่อมทรงพลังยิ่งกว่าเดิมนัก!
"เกิดอะไรขึ้น?
เวลากลับไหลย้อนได้อย่างไร!"
เจ้าอาวาสเฟิงหยานไม่เคยเห็นเคล็ดวิชาเวลาอันล้ำเลิศเช่นนี้มาก่อน สีหน้าแปรปรวนอย่างรุนแรง
ฉัวะ!
ร่างแยกเผ่าพันธุ์โลหิตฉวยโอกาสฟันแขนขวาที่ถือกระบี่ของผู้อาวุโสโยวเยี่ยนขาดกระเด็น เลือดสาดกระเซ็น
ร่างแยกเผ่าพันธุ์โลหิตเดิมทีก็มีพลังรบเทียบเท่ายอดฝีมือขั้นประกายดาวอยู่แล้ว ยิ่งเป็นร่างแยกของเย่อ ย่อมไม่ได้รับผลกระทบจากวิชาพลิกผันกาลเวลาแม้แต่น้อย ในสถานการณ์เช่นนี้จะจัดการยอดฝีมือขั้นกลางแห่งขั้นประกายดาวก็แสนจะง่ายดาย!
ผู้อาวุโสโยวเยี่ยนตกใจและโกรธ รีบถอยหนีด้วยความเร็วสูง พลังงานศพสีดำเก้าสายประหนึ่งธารน้ำดำเก้าสายทะลักออกจากร่าง กลายเป็นมังกรดำเก้าตัว ถาโถมเข้าใส่ร่างแยกเผ่าพันธุ์โลหิต