ไกลออกไป บนยอดไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง งูเหลือบยาวกว่าหนึ่งจ้าง ลำตัวสีใกล้เคียงกับเปลือกไม้ กำลังเลื้อยพันอยู่บนกิ่งไม้
งูตัวนี้คือที่ซือถูคงเอ๋อร์แปลงกายมา
"ศพเก่าทั้งสามตนนี้กำลังร้ายกาจยิ่งนัก แกร่งกว่าขั้นวิบัติชีวิต (เจี๋ยเซิง)เสียมาก"
เย่อวิ๋นเฟยแม้จะอยู่ในหอเงามายา แต่กลับมองเห็นสถานการณ์ภายนอกได้อย่างชัดเจน อดขมวดคิ้วกล่าวไม่ได้
"พวกเรารีบไปกันเถอะ"
เย่อวิ๋นเฟยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวขึ้น
ศพเก่าทั้งสามตนนั้นมีกลิ่นอายประหลาดพิลึก เย่อวิ๋นเฟยยังไม่คิดจะไปยุ่งด้วยในเวลานี้
"ได้ พวกเราไปกัน"
ซือถูคงเอ๋อร์มองเห็นศพเก่าทั้งสามตนที่พุ่งฝ่าอากาศมาจากที่ไกล ก็สัมผัสได้ถึงความกดดันมหาศาล จึงรีบกล่าวทันที
จากนั้นงูที่เขากลายร่างเป็นก็ค่อยๆ เลื้อยลงมาทางโคนไม้ใหญ่ แล้วมุดเข้าไปในโพรงดินแห่งหนึ่ง หายลับไปอย่างไร้ร่องรอย
ครืนๆๆ!
ซือถูคงเอ๋อร์เพิ่งมุดเข้าไปในโพรงดินได้ไม่นาน ศพเก่าทั้งสามตนที่อยู่ไกลออกไปดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงบางอย่าง พร้อมกันนั้นก็พุ่งตรงมาทางนี้
ความเร็วของศพเก่าทั้งสามตนนี้น่าตกใจยิ่งนัก แทบจะในชั่วพริบตาก็มาถึงจุดที่ซือถูคงเอ๋อร์เพิ่งอยู่เมื่อครู่
กึ้มๆๆ...
เมื่อศพเก่าทั้งสามตนมาถึง ป่าทึบผืนนี้ก็แตกสลายในชั่วพริบตา ทุกสิ่งทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นต้นไม้ ดอกไม้ หญ้า ศิลา ใบไม้แห้งบนพื้นดิน รวมไปถึงสัตว์ทั้งปวง ถูกแรงสั่นสะเทือนจนกลายเป็นผุยผง แล้วสลายเป็นความว่างเปล่า
รัศมีหลายสิบลี้ได้รับผลกระทบ กลายเป็นซากปรักหักพังไปหมด!
ที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือ พื้นดินในบริเวณนี้ถูกพลังมหึมาบดขยี้ เกิดการยุบตัวลงเป็นวงกว้าง ปรากฏเหวที่มองไม่เห็นก้นลึกขึ้นทีละแห่ง ดินโคลนกระเด็นกระจาย ฝุ่นธุลีบดบังแสงอาทิตย์
"แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!"
ไกลออกไป ยอดฝีมือขั้นวิบัติชีวิตทั้งเก้าคนเห็นภาพนี้เข้าตา อดตกใจในใจไม่ได้
เวลานี้ ใต้พื้นดินอันกว้างใหญ่ผืนนี้ มังกรธรณีตัวหนึ่งกำลังว่ายไปด้วยความเร็วสูงสุด มุ่งหน้าไปยังที่ไกลออกไป
เนื่องจากซือถูคงเอ๋อร์ซ่อนตัวอยู่ในร่างของมังกรธรณีตัวนี้ ส่วนเย่อวิ๋นเฟยก็อยู่ในหอเงามายา ซือถูคงเอ๋อร์พกหอเงามายาติดตัวไว้