“ใช่แล้ว ข้าก็รู้สึกได้เช่นนั้น
เมื่อครู่ผ่านเขตอาณาของพวกหมึกดำกลุ่มหนึ่ง พวกมันคงคิดว่าข้าตั้งใจจะบุกรุกอาณาเขต ถึงกับแทบจะลงมือกับข้า โชคดีที่ข้าหนีเร็ว”
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
“ท่านเจ้าดูสิ ด้านหน้ามีสมุนไพรสายความมืดจำนวนมาก”
หูเมี่ยวเอ่ยกับเย่อวิ๋นเฟยขณะชี้ไปทางด้านหน้าอย่างฉับพลัน
เย่อวิ๋นเฟยหันสายตาไปมอง จริง ๆ ก็เห็นสมุนไพรสีดำงอกงามอยู่มากมายกลางน้ำสีครามมืดด้านหน้า
แท้จริงแล้วเหตุผลที่เย่อวิ๋นเฟยเดินทางกลับเข้ามาในสระมังกรแห่งความมืดนี้อีกครั้ง ก็เพื่อเก็บเกี่ยวสมุนไพรสายความมืดให้ได้มากยิ่งขึ้นนั่นเอง
สมุนไพรสายความมืดโดยธรรมชาติย่อมหาได้ยากอยู่แล้ว ยิ่งที่นี่คือสระมังกรแห่งความมืด สมุนไพรสายความมืดที่เกิดขึ้นภายในที่แห่งนี้ย่อมมีคุณภาพดีกว่าแน่นอน ทั้งยังมีสมุนไพรสายความมืดบางชนิดที่หาไม่ได้เลยในโลกภายนอก
เย่อวิ๋นเฟยในฐานะนักโอสถ ย่อมสนใจในการสะสมสมุนไพรพิเศษเหล่านี้เป็นที่สุด เพราะไม่รู้ว่าวันใดจะต้องใช้มัน
เวลาต่อจากนั้น เย่อวิ๋นเฟยเลื้อยเคลื่อนอย่างเงียบเชียบไปทั่วกลางน้ำของสระมังกรแห่งความมืด ทุกครั้งที่พบสิ่งมีชีวิตสายความมืดตนอื่นก็หลบเลี่ยงเสียก่อน แต่เมื่อใดพบสมุนไพรสายความมืดก็จะเข้าไปเก็บทันที ค่อย ๆ ทีละน้อย เย่อวิ๋นเฟยก็ได้สมุนไพรสายความมืดเพิ่มขึ้นอีกเป็นจำนวนมาก
เดิมทีเย่อวิ๋นเฟยยังอยากลองมองหาว่าจะมีโอกาสได้ผลทารกแห่งความมืดเพิ่มอีกหรือไม่ แต่เดินไปกลางน้ำสีครามมืดเกือบชั่วยามเต็ม ๆ ก็ไม่พบอีกเลย
“เหตุที่จิตใจแห่งความมืดก้อนนั้นปรากฏตัวขึ้น เพราะมันถูกส่งมาเพื่อแสดงความเคารพบูชาหัวใจแห่งความมืดโดยเฉพาะ
พูดให้ชัดก็คือ ได้บุญของคุณหนูหลวีทั้งนั้น ไม่เช่นนั้นแม้แต่หน้าตาของผลทารกแห่งความมืดพวกเรายังไม่มีโอกาสได้เห็น จะพูดถึงการได้มันเลยหรือ”
ผู้อาวุโสฮุ่นเอ่ยขึ้น
“จริง ๆ ข้าได้ผลทารกแห่งความมืดมาได้ก็เพราะบุญของคุณหนูหลวีจริง”
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
ขณะนั้นเอง เย่อวิ๋นเฟยก็เปลี่ยนสีหน้าขึ้นมาทันที เพราะกลางน้ำสีครามมืดแดนไกลนั้น ปรากฏเศียรขนาดมหึมาเกินบรรยาย จ้องมองเย่อวิ๋นเฟยด้วยดวงตาคู่ที่เต็มไปด้วยพิฆาตสังหาร