เย่อวิ๋นเฟยค้นพบกระต่ายตัวนั้นอยู่ภายในของวิเศษมิติชิ้นหนึ่ง กระต่ายตัวนั้นถูกปิดผนึกซ้อนหลายชั้น และบาดเจ็บสาหัสยิ่ง
เย่อวิ๋นเฟยรีบลำเลียงกระต่ายตัวนั้นเข้าไปในหอเงามายาทันที ช่วยขบการปิดผนึกให้ แล้วหยิบยาเม็ดรักษาบาดแผลออกมาเป็นจำนวนมากให้มันบำบัด
จากนั้นเย่อวิ๋นเฟยจึงได้ทราบจากปากของกระต่ายว่า ร่องรอยของสัตว์ที่เหลืออีกสองตัวสุดท้ายอยู่ที่ไหน ที่แท้หมูกับหมาที่เหลืออยู่ถูกจับตัวไปแล้ว
ก่อนหน้านี้สัตว์ทั้ง 11 ตัวต่างถูกไล่ล่า สัตว์ที่เย่อวิ๋นเฟยตามหาเจอได้เร็วต่างรอดพ้นไปได้ ส่วนหมูกับหมาที่ตามหาไม่พบเสียที ก็เกิดเรื่องขึ้นจริงตามที่คาด
"ข้าเห็นด้วยตาตัวเองว่าทั้งสองถูกจับตัวไป"
กระต่ายตัวนั้นเอ่ยด้วยเสียงแผ่วเบาอ่อนล้า แล้วใช้พลังวิญญาณจำลองภาพเหตุการณ์ที่หมากับหมูถูกจับขึ้นมา
"ก่อนหน้าข้าหนีตายไปด้วยกันกับทั้งสอง ต่อมากลับถูกพวกเทพเปิดฟ้ากว่าสิบนายโอบล้อมโจมตี ทั้งสองถูกจับตัวไปทีละคน เหลือแต่ข้าที่โชคดีฝ่าวงล้อมหนีรอดมาได้ แต่สุดท้ายก็ยังตกเป็นของพวกมัน
บัดซบ! พวกนั้นรอเอาเถอะ ข้าต้องตามไปชำระบัญชีให้จงได้"
กระต่ายตัวนั้นพูดถึงตรงนี้ก็โกรธเกรี้ยวยิ่ง
"ท่านอาวุโสโปรดวางใจ ข้าสัญญาว่าจะตามหาท่านอาวุโสทั้งสองให้พบ"
เย่อวิ๋นเฟยมองภาพที่กระต่ายขาวจำลองขึ้น จนเห็นใบหน้าและสัมผัสวิญญาณของเทพเปิดฟ้าสองนายที่จับหมูกับหมาไป
"อ้อ แล้วอีกอย่าง ก่อนหน้านี้มีคณะคนหนึ่งของนิกายวังวนชาติออกมาตั้งใจจะช่วยข้า แต่แล้วไม่รู้เพราะเหตุใด ก็ทยอยจากไปเฉยเลย
ก่อนจากไปมีคนส่งเสียงสื่อจิตมาบอกข้าว่านางคือซูชิงลั่วแห่งนิกายวังวนชาติ ถามถึงเรื่องของเจ้ากับข้า และสัญญาว่าจะกลับมาช่วยข้าอีกครั้ง"
กระต่ายขาวกล่าวต่อ
"ชิงลั่ว?
ท่านอาวุโส ท่านได้พบชิงลั่วหรือ?"
เมื่อได้ยินดังนั้น เย่อวิ๋นเฟยตื่นดีใจมิได้หยุด
"แปลว่าพี่ชิงลั่วก็เข้ามาในเหวหยกเทพแห่งนี้แล้วสินะ งั้นไม่แปลว่าเราจะมีโอกาสได้พบพี่ชิงลั่วเร็ว ๆ นี้หรือ?
ไม่ได้พบกันมานานขนาดนี้ ข้าคิดถึงนางเหลือเกิน"
หูเมี่ยวร้องออกมาทันที
ต่อจากนั้นกระต่ายตัวนั้นยังเล่าเรื่องที่คณะคนของนิกายวังวนชาติออกมาตั้งใจจะช่วยเหลือตนซ้ำอีกครั้ง