"แปลกจริง เหตุการณ์มันไม่ชอบมาพากลเอาซะเลย
ช่วงนี้พวกเราสี่ทิศห้างค้าขายต้องระวังตัวให้มากขึ้น"
ลวี่ตานตานเป็นคนช่างคิด เมื่อครู่ก็รู้สึกได้ว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
เมื่อเดินออกจากโถงใหญ่ ลวี่อวี้กังก็สะบัดแขนเสื้อ พาคนทั้งหมดของสี่ทิศห้างค้าขายเหาะจากไป
ภายในโถงใหญ่
หลังจากลวี่อวี้กังจากไป ผู้แข็งแกร่งหลายคนก็ยิ้มเย็น
"ท่านทั้งหลาย ท่านลวี่อวี้กังปกป้องซูเฟยแห่งนิกายจื่อเว่ยถึงเพียงนี้ จุดประสงค์ก็ต้องเป็นมรดกของจักรพรรดิจื่อเว่ยแน่นอน ใจชั่วร้ายเหลือเกิน
ที่น่ารังเกียจยิ่งกว่าคือ เขายังแสร้งทำเป็นสุภาพบุรุษ กลับกล่าวโทษพวกเรา
สี่ทิศห้างค้าขายช่วงหลายปีมานี้ ยิ่งใหญ่เกินไปจริง ๆ
อันที่จริง สี่ทิศห้างค้าขายก็เป็นเพียงห้างค้าที่ทำการค้าเท่านั้น มีอะไรน่าภาคภูมิกันนัก"
บรรพชนตระกูลเจ้ากล่าวขึ้น
"ถูกต้อง
ลวี่อวี้กังจอมปลอมเกินไปแล้ว"
ผู้อาวุโสใหญ่สูงสุดแห่งศักดิ์สิทธิ์เพลิงนิรันดร์ก็กล่าวขึ้นเช่นกัน
จากนั้น ผู้เชี่ยวชาญจากอีกหลายมหาอำนาจก็กล่าวโทษลวี่อวี้กัง
แต่ก็มีผู้เชี่ยวชาญจากบางสำนักที่นั่งนิ่งเงียบ ดูการแสดงอยู่เฉย ๆ
ผู้เชี่ยวชาญเหล่านี้เข้าใจดีว่า ตระกูลเจ้าและมหาอำนาจไม่กี่แห่งอาจคิดจะรวมกำลังกันต่อกรกับสี่ทิศห้างค้าขาย
"ผู้อาวุโสใหญ่แห่งสี่ทิศห้างค้าขายมาถึง!"
ในขณะนั้นเอง ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น
แล้วชายชราผู้สวมชุดคลุมดำก็เดินเข้ามาอย่างองอาจ ซึ่งก็คือผู้อาวุโสใหญ่แห่งสี่ทิศห้างค้าขายนั่นเอง
ผู้เชี่ยวชาญหลายคนเมื่อเห็นผู้อาวุโสใหญ่ก็อดสีหน้าเปลี่ยนไปมิได้