“เจ้าออกไปเฝ้าด้านนอก อย่าให้ใครเข้ามารบกวนข้า”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวกับราชาสัตว์อสูรแท้จริงจริง
“ขอรับ”
ราชาสัตว์อสูรแท้จริงจริงหมุนตัว แล้วเดินออกไป
“ข้าเข้าไปในหอเงามายาดีกว่า”
เย่อวิ๋นเฟยใคร่ครวญ แล้วร่างก็หายวาบเข้าไปในหอเงามายา
หอเงามายากลายเป็นเม็ดทรายเม็ดหนึ่ง ตกลงในซอกมุม
ภายในหอเงามายา
เย่อวิ๋นเฟยหยิบเตาหลอมเหล็กขนาดใหญ่ออกมา ใส่เลือดแก่นแท้เทพอสูรสวรรค์สามขวด เลือดแก่นแท้จระเข้ปีศาจสามร้อยปี และซากราชันอสูรระดับต่ำสามร่าง รวมถึงแก่นสายเลือดของสัตว์เซ่นไหว้สามตนนั้น ทั้งหมดลงในเตาหลอม
จากนั้นใช้เพลิงตี้เหยียนจุดเผาวัตถุดิบทั้งหมด
วัตถุดิบเหล่านี้แม้มีจำนวนน้อย แต่ทุกชิ้นล้วนมีค่าควรแคว้น
จากนั้น เย่อวิ๋นเฟยยังหยิบโอสถและวัตถุดิบล้ำค่าที่เกี่ยวข้องกับการหลอมกายออกมาจำนวนมาก โยนลงในเตาหลอมทั้งหมด
ที่สุดท้าย เย่อวิ๋นเฟยเองก็กระโดดเข้าไปด้วย
ทันใดนั้น ความเจ็บปวดมหาศาลก็แล่นทั่วร่างของเย่อวิ๋นเฟย
ขณะเดียวกัน แก่นพลังหลอมกายต่างๆ ก็แทรกซึมเข้าสู่ทุกอณูเนื้อของเย่อวิ๋นเฟย ฉีกกระชาก เปลี่ยนแปลง ยกระดับ...
ท่ามกลางความเจ็บปวดแสนสาหัส พลังกายภาพก็เริ่มทะยานสูงขึ้นเป็นลำดับ!
กาลเวลาผ่านไปไม่หยุดหย่อน
เพียงชั่วพริบตา หนึ่งวันก็ผ่านไป
วันต่อมา
ภายในหอเงามายา
เปลวไฟโชติช่วงในเตาหลอมได้มอดดับลงแล้ว
ร่างของเย่อวิ๋นเฟยค่อย ๆ ลอยขึ้นมาจากเตาหลอม
ยามนี้ กายเนื้อของเย่อวิ๋นเฟยได้เกิดการก้าวกระโดดเชิงคุณภาพครั้งหนึ่งแล้ว
“เคล็ดวิชาหลอมโลหิตเทพอสูร ชั้นที่ห้า!
พลังกายภาพห้าล้านชั่ง!”
เย่อวิ๋นเฟยแผ่พลังออกมาเล็กน้อย เกิดเสียงครืนสนั่น พลังอันน่าหวาดกลัวที่สุดก็ปะทุออกจากกายเนื้ออย่างรุนแรง