จนถึงตอนนี้ องค์ชายห้าจึงนึกขึ้นได้ว่า เจ้าลิงบินยมโลกทั้งแปดตัวนี้ เดิมทีมันมาเพื่อดาบอินแห่งยมโลกนั่นต่างหาก แต่ตอนนี้มันกลับมองดาบเล่มนั้นอยู่ต่อหน้าต่อตาแล้วไม่ขยับอะไรเลย มันผิดปกติอย่างยิ่ง
“ท่านนักบุญโอรส พวกท่านไม่ได้มาเอาดาบเล่มนั้นหรือ?”
“ดาบเล่มนั้นก็อยู่ที่มือเจ้าหมอนั่นไหม ทำไมพวกท่านไม่ไปเอาเล่า?”
ห้าองค์ชายเอ่ยถามขึ้น
“ฮึฮึ......
ใครบอกว่าเรามาเอาดาบเล่มนั้น?
เรามาเอาตัวเจ้า!”
นักบุญโอรสหัวเราะเย็นเยียบ
หวื่อ ๆ......
เมื่อสิ้นเสียง ทั้งแปดร่างของลิงบินยมโลกก็พลันเคลื่อนไหวพร้อมกัน พุ่งจากแปดทิศเข้าใส่ห้าองค์ชาย
ลิงบินยมโลกทั้งแปดตัวรับคำสั่งจากเย่อวิ๋นเฟย ยืนอยู่ข้างกายองค์ชายห้านี้มานาน ตั้งขบวนล้อมไว้แล้ว พอจู่โจมขึ้นมากะทันหัน องค์ชายห้านี้ก็ไม่มีทางหนีใด ๆ เลย
ถึงแม้ฐานะขององค์ชายห้านี้จะสำคัญ แต่เพราะยังเด็กเกินไป กำลังจึงไม่แข็งแกร่งนัก เป็นเพียงกำลังขั้นปลายของขั้นปฐมวิถีเท่านั้น ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของลิงบินยมโลกทั้งแปดตัวเลย
“ท่านผู้ใหญ่ทั้งหลาย พวกท่านทำอะไรกัน!
พวกท่านคงเข้าใจเราผิดอะไรหรือเปล่า?
หรือว่าพวกท่านจะสมคบคิดกับเจ้าเด็กซูเฟยนั้น?”
ห้าองค์ชายทั้งตกใจทั้งโกรธ ตะโกนถามเสียงดัง
จนถึงตอนนี้ เขายังไม่คิดจะแตกหักกับลิงบินยมโลกทั้งแปดตัว เพราะเขาอยากจะคบค้าสมาคมกับมันมาตลอด โดยเฉพาะนักบุญโอรส
นักบุญโอรสนั้นมีฐานะสูงศักดิ์ยิ่งในเผ่าลิงบินยมโลก และในอนาคตยังมีโอกาสได้เป็นราชาลิงยมโลกคนต่อไป!
“ไม่มีความเข้าใจผิด ถ้าเจ้าฉลาดก็ยอมจำนนเสีย
ไม่อย่างนั้น ตาย!”