"ไม่รู้ว่าทั้งสองคนนั้นมีจุดประสงค์อื่นหรือไม่ หรือจะหวังจะควบคุมสหพันธ์ที่เจ้าก่อตั้งขึ้น
หรือไม่ก็ตั้งใจจะมาแย่งชิงอำนาจกับเจ้า?"
ตัวหนอนไหมมังกรเขาทองกล่าว
"โอกาสคงไม่มาก ทั้งสองเป็นฝีมือระดับเทพสวรรค์ หากต้องการก่อตั้งสหพันธ์ที่มีกำลังใกล้เคียงกันคงไม่ใช่เรื่องยาก จะมาแย่งอำนาจกับข้าทำไม"
เย่อวิ๋นเฟยครุ่นคิดชั่วขณะแล้วตอบ
"จริงอย่างนั้น เทพสวรรค์สองคนหากต้องการอำนาจย่อมได้ง่ายดายนัก ไม่มีความจำเป็นต้องมาแย่งชิงกับเจ้า"
ผู้อาวุโสฮุ่นเห็นด้วยเช่นกัน
"หากทั้งสองสามารถส่งกำลังหลังอันมหึมามาให้สหพันธ์ของเราได้จริง การร่วมมือกับพวกเขาก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร"
เย่อวิ๋นเฟยตัดสินใจแล้วจึงกล่าว
"เป็นอย่างไร หนุ่มน้อย ตกลงใจแล้วหรือยัง"
ชายคนหนึ่งเปิดปากถาม
"ดีเลย ข้ายินยอมร่วมมือกับท่านผู้อาวุโสทั้งสอง"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้ากล่าว
"ฮ่าฮ่าฮ่า...
หนุ่มน้อยเป็นคนใจกล้าตัดสินใจเด็ดขาดจริง ดีมาก จากบัดนี้เราจะร่วมแรงร่วมใจกันปราบฝ่ายผู้พิทักษ์ พยายามกำจัดอำนาจชั่วร้ายนี้ให้เร็วที่สุด เพื่อคืนความสว่างแก่มหาสมุทรห้วงจินต์ว่าง"
ชายวัยกลางคนทั้งสองหัวเราะก้อง คนหนึ่งเปิดปากกล่าว
"หนุ่มน้อย กำลังรบของเจ้าตอนนี้ดีเยี่ยมจริง กำลังรบเหนือกว่าขั้นภูมิ แต่ข้าคิดว่าเจ้าเองก็คงรู้ถึงจุดอ่อนของตนเอง"
ชายวัยกลางคนคนหนึ่งสำรวจสัมผัสอายัติของเย่อวิ๋นเฟยแล้วจึงเอ่ย
"ท่านผู้อาวุโส ข้าเข้าใจ จุดอ่อนที่สุดของข้าตอนนี้ก็คือขั้นภูมิต่ำเกินไป"
เย่อวิ๋นเฟยตอบ
"ดูเหมือนเจ้าจะเข้าใจสภาพของตนเองดีอยู่ แต่ไม่ต้องรีบ เจ้ายังหนุ่ม การก้าวขั้นภูมิอย่างมั่นคงมั่นเข้มก็เป็นเรื่องดี แต่ต่อจากนี้เจ้าต้องมุ่งมั่นที่จะก้าวข้ามขั้นภูมิให้ได้ ไม่เช่นนั้นมันจะกลายเป็นพันธนาการจำกัดเพดานที่เจ้าจะไปถึงในอนาคต"
ชายวัยกลางคนนั้นพยักหน้า
"สมบัติเหล่านี้เป็นของขวัญพบกับที่เรามอบให้เจ้า การต่อสู้เมื่อครู่เราเห็นกันตาหมาด ๆ สมบัติที่เราเลือกมอบจึงควรเหมาะกับเจ้าเป็นที่สุด และจะช่วยเสริมกำลังของเจ้าได้