“พวกเจ้าตั้งใจจะให้หนูน้อยคนนี้เป็นผู้แทนของทะเลหวงกู่พวกเราจริงหรือ”
ขณะที่ดวงวิญญาณนั้นพาเย่อวิ๋นเฟยเดินเข้าไปในพื้นที่เล็ก ๆ แห่งหนึ่ง เย่อวิ๋นเฟยได้ยินเสียงดังขึ้นจากด้านหลัง
“ที่จริงข้ายังมีผู้ที่เหมาะสมกว่า ข้าสามารถเสนอชื่อให้สักไม่กี่คน ข้าเชื่อว่าพวกเขามีคุณสมบัติและพลังที่จะเป็นผู้แทนของทะเลหวงกู่พวกเรามากกว่า”
เสียงนั้นเอ่ยต่อ
“ไม่ ข้าได้คำนวณทำนายซ้ำแล้วซ้ำเล่า เยาวชนผู้นี้คือผู้ที่เหมาะสมที่สุด ให้เขาเป็นผู้แทนของทะเลหวงกู่ ย่อมทำให้โชคชะตาของทะเลหวงกู่พวกเราดำรงอยู่ชั่วกัลป์
และนี่ยังเป็นข้อสรุปที่ผู้แทนฝ่ายต่าง ๆ ในทะเลหวงกู่ร่วมปรึกษาหารือกันไว้ ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้อีก
ฉะนั้น ก็ให้เยาวชนผู้นี้เป็นผู้แทนของทะเลหวงกู่พวกเราเถิด”
มีเสียงหนึ่งโต้แย้งขึ้น
“ถูกต้อง ให้เยาวชนผู้นี้เป็นผู้แทนแห่งทะเลหวงกู่เถิด
นี่คือข้อสรุปที่พวกเราร่วมปรึกษากัน ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนผู้แทนอีก
การกระทำที่เยาวชนผู้นี้เข้ามาในทะเลหวงกู่หลายครั้ง ข้าเห็นได้ชัดเจนทุกครา
ข้าเอนกายเอนใจในตัวเขา ให้เขาเป็นผู้แทนของทะเลหวงกู่พวกเราน่าจะเป็นทางเลือกที่ดี”
ดวงวิญญาณอีกหนึ่งเปิดปากกล่าว
ต่อจากนั้น ดวงวิญญาณอีกหลายหน่วงก็ไล่ระลอกเปิดปาก แสดงความเห็นชอบให้เย่อวิ๋นเฟยเป็นผู้แทนแห่งทะเลหวงกู่
“นายท่าน ดูเหมือนจะมีดวงวิญญาณหนึ่งคัดค้านท่าน แต่ดวงวิญญาณที่เหลือล้วนเห็นชอบกับท่าน”
หูเมี่ยวส่งเสียงสื่อจิตไปยังเย่อวิ๋นเฟย
“จะอย่างไรก็ไม่เป็นไร กระนั้นตอนนี้ข้าก็ไม่อาจเป็นใจตัวเองได้อยู่แล้ว
หากไม่ต้องเป็นผู้แทนแห่งทะเลหวงกู่นี้ แล้วออกจากที่แห่งนี้ไปทันที จริง ๆ ก็ไม่เลวเหมือนกัน”
เย่อวิ๋นเฟยเล่นคำด้วยรอยยิ้มขมขื่น
ความจริงแล้ว เรื่องนี้เย่อวิ๋นเฟยไม่อาจเป็นใจตัวเองได้เลยแม้แต่นิด ไม่มีทางจะตัดสินใจเองได้ ตั้งแต่ต้นจนจบล้วนเป็นดวงวิญญาณเหล่านั้นที่บีบบังคับให้เย่อวิ๋นเฟย เขาไม่มีทางต่อต้าน ได้แต่ยอมรับอย่างเฉยเมย
“ได้แล้ว เยาวชน เริ่มกันเลย”
ดวงวิญญาณนั้นยืนอยู่ไม่ไกล มองดูเย่อวิ๋นเฟย แล้วเปิดปากกล่าว
แล้วช่วงเวลาต่อมา เย่อวิ๋นเฟยก็อยู่ในทะเลหวงกู่ ฝึกบำเพ็ญภายใต้การชี้นำของดวงวิญญาณหนึ่งต่อหนึ่ง