ยอดฝีมือขั้นหนีเซิงทั้งห้าคน!
เหล่าอัจฉริยะรุ่นเยาว์แม้แต่ละคนจะมีพรสวรรค์ไม่ธรรมดา แต่ล้วนมีพลังเพียงขั้นนิรมิตปฐม เมื่อต้องเผชิญหน้ากับยอดฝีมือขั้นหนีเซิงทั้งห้าคนนี้ พวกเขาต่างแบกรับแรงกดดันอย่างหนัก
“ซูเฟยอยู่ที่ไหน?”
สีหน้าของผู้อาวุโสทั้งห้าคนมืดมนยิ่งนัก สายตาเฉียบคมกวาดมองไปทั่วทุกตารางนิ้วในโถงใหญ่ พร้อมกันนั้นพลังวิญญาณของพวกเขาก็แผ่ปกคลุมทั้งภายในและภายนอกโถงใหญ่ เพื่อค้นหาร่างของเย่อวิ๋นเฟย แต่ก็ไม่พบแม้แต่เงาของเย่อวิ๋นเฟย
“ประหลาดจริง ไอ้หนุ่มนั่นเมื่อครู่ยังอยู่ที่นี่แท้ ๆ ทำไมชั่วพริบตาถึงหายไปอย่างไร้ร่องรอย?”
ผู้อาวุโสคนหนึ่งเอ่ยขึ้นด้วยความสงสัย
“เป็นไปได้ว่าเขาหนีไปแล้ว!
พวกเราออกไปดูกัน!”
ผู้อาวุโสคนหนึ่งพุ่งทะยานออกนอกโถงใหญ่ ลอยตัวขึ้นสู่กลางนภา สายตากวาดสำรวจ พลังวิญญาณแผ่กระจายออกไปรับรู้รอบทิศทาง
“เป็นไปไม่ได้ เมื่อครู่พวกเราเพิ่งเดินเข้ามาจากด้านนอก หากเขาหนีออกไป พวกเราจะไม่มีทางไม่พบเห็น
ไอ้หนุ่มนั่นจะต้องยังอยู่ในโถงใหญ่แห่งนี้แน่นอน!”
ผู้อาวุโสอีกคนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
แต่ทว่า ผู้อาวุโสทั้งห้าคนนี้ค้นหาทั่วทั้งภายในและภายนอกโถงใหญ่แล้ว ก็ไม่พบแม้แต่ร่องรอยของเย่อวิ๋นเฟยแม้เพียงน้อยนิด
เย่อวิ๋นเฟยราวกับสูญสลายไปกลางอากาศ
“พวกเจ้าเห็นซูเฟยหนีไปทางไหนหรือไม่?”
สายตาของผู้อาวุโสอีกคนหนึ่งทอดมองไปยังอัจฉริยะรุ่นเยาว์ที่ยังคงอยู่ภายในโถงใหญ่ แล้วเอ่ยปากถามขึ้น
ด้วยเหตุที่อัจฉริยะรุ่นเยาว์เหล่านี้ส่วนใหญ่มาจากตระกูลใหญ่และสำนักทรงพลังต่าง ๆ ในจงถูเสินโจว อีกทั้งพรสวรรค์โดยกำเนิดสูงส่ง อนาคตข้างหน้ากว้างไกล ผู้อาวุโสทั้งห้าคนจึงวางท่าทีสุภาพต่อพวกเขาพอสมควร