“จนถึงตอนนี้ ข้าได้ค้นหาทุกโลกในหมู่โลกเชียนหยางแห่งนี้จนครบแล้ว ดูเท่ากับว่าวิมานวิญญาณไม่ได้อยู่ในหมู่โลกนี้”
เย่อวิ๋นเฟยรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย
“ดังนั้นเราควรรีบไปดูหมู่โลกอื่น ๆ เสียแล้ว”
เย่อวิ๋นเฟยได้ค้นหาทุกโลกในหมู่โลกเชียนหยางแห่งนี้จนครบแล้ว แต่ไม่พบสิ่งใดเลย
เมื่อเช่นนั้นเย่อวิ๋นเฟยจึงให้หวงซางพาหอเงามายาออกจากหมู่โลกเชียนหยางอย่างเงียบ ๆ
“ประหลาดจริง ๆ สัญชาตญาณวังวิญญาณหายไปฉับพลันอีกครั้ง”
หลังจากเย่อวิ๋นเฟยออกจากหมู่โลกเชียนหยางไปแล้ว พ่อมดแห่งเผ่าวิญญาณก็ค้นพบอย่างรวดเร็วว่าตนอธิฐานสืบเสาะสัญชาตญาณวังวิญญาณไม่ได้อีกต่อไป
“เหตุใดข้าจึงรู้สึกว่าสัญชาตญาณวังวิญญาณดูเหมือนจะปรากฏขึ้นนอกหมู่โลกเชียนหยางอีกแล้ว”
พ่อมดคนหนึ่งมองไปยังภายนอกหมู่โลกเชียนหยางด้วยสายตาเต็มไปด้วยความสงสัย เอ่ยเบา ๆ
เมื่อออกจากหมู่โลกเชียนหยางแล้ว เย่อวิ๋นเฟยรีบมุ่งไปยังหมู่โลกอื่นที่พ่อมดแห่งเผ่าวิญญาณเคยคาดว่าน่าจะมีวิมานวิญญาณซ่อนอยู่
ไม่นานนัก เย่อวิ๋นเฟยก็เดินทางมาถึงหมู่โลกแห่งหนึ่งที่ชื่อว่าหมู่โลกหยุนเฟิง
ทันทีที่เข้าสู่หมู่โลกหยุนเฟิง เย่อวิ๋นเฟยก็พบว่ามีชาวเผ่าวิญญาณจำนวนมากกำลังเคลื่อนไหวอยู่ในหมู่โลกนี้
แต่เมื่อเทียบกับหมู่โลกเชียนหยางเมื่อก่อน จำนวนชาวเผ่าวิญญาณที่นี่น้อยกว่าอย่างเห็นได้ชัด
“นายท่าน!”
ไม่นานหลังจากเย่อวิ๋นเฟยเข้าสู่หมู่โลกหยุนเฟิง ก็สามารถติดต่อกับบ่าวที่เป็นชาวเผ่าวิญญาณของตนได้
บ่าวเผ่าวิญญาณเหล่านี้ของเย่อวิ๋นเฟยกระจายกันอยู่ในต่างสถานที่ ทำหน้าที่สืบข่าวสารจากแต่ละแห่ง
“นายท่าน ไม่นานมานี้หมู่โลกเชียนหยางส่งข่าวมาว่า วิมานวิญญาณที่กำลังตามหาได้ปรากฏตัวขึ้นในหมู่โลกเชียนหยางแล้ว ผู้แข็งแกร่งแห่งเผ่าวิญญาณจำนวนมากตอนนี้กำลังรีบมุ่งไปยังหมู่โลกเชียนหยาง ทำให้ชาวเผ่าวิญญาณที่ยังคงอยู่ในหมู่โลกหยุนเฟิงแห่งนี้ลดลงมาก
ตอนนี้เหลือเพียงพ่อมดหนึ่งคนกับท่านผู้เป็นราชวงศ์อีกสองคนที่ยังพำนักอยู่ที่นี่
แต่ก่อนหน้านี้เพียงไม่นาน พ่อมดกับท่านผู้เป็นราชวงศ์ทั้งสองก็กำลังปรึกษาหารือกันว่าจะเดินทางไปยังหมู่โลกเชียนหยาง ทอดทิ้งการค้นหาที่นี่เสีย”
บ่าวคนหนึ่งรายงานกับเย่อวิ๋นเฟย