“พี่ใหญ่ กระบองน้ำแข็งอันนี้ใช้งานได้เยี่ยมมาก ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันคือของวิเศษอันหนึ่งอันใดของบรรพชนเผ่าน้ำแข็งมารของข้าพวกเราแน่นอน
เมื่อครู่ข้าเพียงแค่ฟาดไปหนึ่งทีอย่างไม่คิดอะไร ไม่ได้บังคับวิชาหรืออภินิหารใด ๆ เลย แม้แต่แรงก็แทบไม่ได้ออก
แต่กระบองน้ำแข็งอันนี้กลับระเบิดพลังอันยิ่งใหญ่ขึ้นมาเอง พลังทำลายน่าสะพรึงจริง ๆ”
ต้าปิงพูดขึ้นอย่างตื่นเต้น
“ถูกแล้ว กระบองน้ำแข็งอันนี้ย่อมเป็นสิ่งที่บรรพชนเผ่าน้ำแข็งมารของเจ้าทิ้งไว้ มันเหมาะกับเจ้าเป็นที่สุด”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
“จากบัดนี้ไป กระบองน้ำแข็งอันนี้เป็นของข้าแล้ว มันจะกลายเป็นของวิเศษคู่กายที่ข้าใช้ต่อสู้กับศัตรู”
ต้าปิงกำกระบองน้ำแข็งสีดำนั้นแน่น ความรู้สึกพึงพอใจเต็มเปี่ยม
“ในร้านของวิเศษหลังนี้ยังมีของวิเศษอีกหลายชิ้น คงมีประโยชน์ต่อเจ้าอยู่บ้าง เลือกเอาตามใจเถิด”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว
“ไม่จำเป็นต้องเลือก ของวิเศษเหล่านี้มีคุณค่ายิ่งใหญ่ต่อเผ่าน้ำแข็งมารของพวกเรา เก็บมันซะทุกชิ้น
เมื่อพาออกไปข้างนอก แม้ข้าจะใช้ไม่ครบ ก็ยังมอบให้ประมุขเผ่าและผู้อาวุโสสูงสุดทั้งหลายได้”
ต้าปิงเก็บกระบองน้ำแข็งสีดำนั้น แล้วย้อนกลับเข้าไปในร้านของวิเศษ กวาดของวิเศษทุกชิ้นในร้านเก็บหมดสิ้น
ไม่นานนัก เย่อวิ๋นเฟยและต้าปิงก็ค้นพบร้านยาอีกแห่งหนึ่งในนครน้ำแข็งนี้ ร้านยาแห่งนี้ก็ถูกปกป้องไว้ด้วยมหายันต์และเวทปิดกั้นเช่นกัน
เย่อวิ๋นเฟย ผู้อาวุโสฮุ่น และหนอนไหมมังกรเขาทองทั้งสามจับมือร่วมแรง ใช้เวลาเกือบครึ่งวันจึงแก้ไขค่ายกลและเวทปิดกั้นของร้านยานี้ได้ทั้งหมด
“ช่างน่าทึ่ง มหายันต์และเวทปิดกั้นมิติของร้านนี้ล้วนช่างสูงส่งนัก แม้พวกเราสามคนร่วมแรงยังต้องใช้เวลานานเช่นนี้จึงจะแก้ได้”
จินเจี่ยวหลงชานกล่าวขึ้นอย่างตกใจ
“ก็เพราะเป็นเช่นนี้ จึงบอกได้ว่าในร้านยาแห่งนี้ย่อมสะสมเครื่องยาชั้นเลิศเอาไว้
นายท่าน รีบเข้าไปดูกันเถิด”
หูเมี่ยวกล่าว
จากนั้นทุกคนจึงเข้าไปในร้านเพื่อตรวจนับเครื่องยาที่วางเรียงอยู่บนชั้นวางของ เครื่องยาเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นเครื่องยาสายพลังหนาวเย็น บ้างเย่อวิ๋นเฟยก็จำได้ แต่บ้างก็ไม่รู้จักเสียเลย