"ข้าเข้าใจแล้ว!"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
ฮึ่ม! ฮึ่ม!
สองกำปั้นของเย่อวิ๋นเฟยพุ่งออกไปพร้อมกันอีกครั้ง มือซ้ายคือเพลงหยุดฟ้า มือขวาคือเพลงเทพสูญปรายมหันต์ พร้อมกับนั้นเขายังระดมวิชาวิญญาณสองสามสายโจมตีทะเลวิญญาณของผู้คุมนรกนั้น
"ไม่เลว!
ไม่คิดว่าเจ้าจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ในด้านพลังวิญญาณ"
ผู้คุมนรกนั้นถูกวิชาวิญญาณอันทรงพลังหลายสายโจมตีพร้อมกันฉับพลัน ไม่อาจระงับความสงสัยได้ เผยความประหลาดใจเล็กน้อย แล้วกล่าวด้วยคำชมเชย
ฮึ่ม! ฮึ่ม! ฮึ่ม……
ชั่วขณะถัดมา ภายในทะเลวิญญาณของเขามีฝ่าเป่าชนิดพลังวิญญาณปรากฏขึ้นกว่าสิบชิ้นพร้อมกัน ถูกกระตุ้นในเวลาเดียว ล้อมรักษาวิญญาณร่างของเขาไว้โดยรอบ
จากนั้นมีผ้ายันต์แผ่นหนึ่งสีเหลืองปรากฏขึ้นในทะเลวิญญาณของเขาอีก
ผ้ายันต์แผ่นนี้แผ่พลังอักขระมหัศจรรย์นับไม่ถ้วน อักขระเหล่านี้ล่องลอยเต็มทะเลวิญญาณ ก่อเป็นเกราะคุ้มภัยปกป้องวิญญาณร่างของเขาไว้
จากนั้นเย่อวิ๋นเฟยก็พบว่าวิชาวิญญาณที่ตนระดมออกไปทั้งหมดถูกปัดป้องกันจนหมดสิ้น แม้แต่แมลงวิญญาณหลายหมื่นตัวก็ถูกขับไล่ออกจากทะเลวิญญาณของผู้คุมนรกนั้นทั้งหมด
เย่อวิ๋นเฟยตกใจ รีบดึงแมลงวิญญาณเหล่านั้นกลับทั้งหมด แต่ก็สายเสียแล้ว ภายในเวลาอันสั้นมาก แมลงวิญญาณหลายหมื่นตัวมีมากกว่าครึ่งระเบิดจนสูญสลายไป
"ผ้ายันต์นั่นมันอะไร?
ดูเหมือนจะมีพลังโจมตีทางวิญญาณที่น่าสะพรึงกลัวนัก แม้แต่แมลงวิญญาณยังไม่กล้าเข้าใกล้!"
ผู้อาวุโสฮุ่นแปลกใจเล็กน้อย
ฝ่าเป่าเทพธรรมดาทั่วไป แมลงวิญญาณไม่เคยกลัวเลย ฝ่าเป่าชนิดพลังวิญญาณที่ทำให้แมลงวิญญาณยังไม่กล้าเข้าใกล้ ย่อมต้องไม่ใช่ของธรรมดาแน่นอน
"ข้าก็จำแนกไม่ออก
ไอ้เจ้านี่มันแข็งแกร่งจริง ๆ"
เย่อวิ๋นเฟยขมวดคิ้ว การสูญเสียแมลงวิญญาณไปมากมายในชั่วขณะเดียว ทำให้รู้สึกเสียดายอยู่ไม่น้อย
คำรามลั่น……
เย่อวิ๋นเฟยฉับพลันระดมเทพญาณร่างกาย ร่างกายสูงใหญ่และกว้างขึ้นไม่หยุด ในพริบตากลายเป็นยักษ์ผู้แผ่รัศมีสีทองทั้งร่าง
ยักษ์สีทองนี้กำสองมือเป็นหมัด กำปั้นสีทองสองข้างใหญ่ดุจยอดเขา พุ่งชกใส่ผู้คุมนรกนั้นพร้อมกัน
เบื้องหลังยักษ์สีทองนั้น ยังมีจักรพรรดิโบราณร่างสูงใหญ่หนึ่งองค์ ชกหมัดไปข้างหน้าเช่นกัน