"ไม่รู้ว่าตอนนี้ราชาเงามายากับพวกเป็นเช่นไรบ้าง"
มองดูโลกเงามายาเบื้องหน้า เย่อวิ๋นเฟยก็อดนึกถึงราชาเงามายาขึ้นมาไม่ได้
เมื่อก่อนตอนที่เย่อวิ๋นเฟยยังอยู่บนโลกเทียนเสวียน ราชาเงามายาได้นำพาพวกที่เหลือรอดของเผ่าเงามายาหลบซ่อนอยู่ในโลกเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง ต่อมาวันหนึ่งก็จากไปอย่างกะทันหันไร้ร่องรอย
"ครั้งนี้โลกเงามายาผุดขึ้นมา หากราชาเงามายารู้ต้องกลับมาที่นี่แน่นอน
บางทีอาจมีโอกาสได้พบเขาอีกครั้ง"
เย่อวิ๋นเฟยครุ่นคิดในใจ
อันที่จริง เย่อวิ๋นเฟยรู้สึกซาบซึ้งใจต่อราชาเงามายาพอสมควร ในปีนั้นราชาเงามายาได้ยืมสมบัติวิเศษสามชิ้นของเผ่าเงามายาให้เย่อวิ๋นเฟย ช่วยเหลือเย่อวิ๋นเฟยได้มากมาย โดยเฉพาะหอเงามายา จะว่าไป หากไม่มีหอเงามายา ความเร็วในการบำเพ็ญของเย่อวิ๋นเฟยก็คงไม่รวดเร็วได้ถึงเพียงนี้
หอเงามายาสามารถมอบเวลาบำเพ็ญอันเต็มเปี่ยมให้แก่เย่อวิ๋นเฟยได้!
"ปีนั้น ตอนที่ราชาเงามายายืมสมบัติวิเศษสามชิ้นของเผ่าเงามายาให้ข้า ข้าเคยให้สัญญากับเขาว่าในอนาคตจะช่วยเผ่าเงามายาแก้แค้น
ต่อไปข้าต้องจับตาดูให้ดี ว่าตอนนั้นเผ่าเงามายาเกือบถูกทำลายล้างเพราะเหตุใด หากเป็นไปได้ ข้าก็จะทำตามคำสัญญาในตอนนั้นลงมือช่วยเผ่าเงามายาแก้แค้น"
เย่อวิ๋นเฟยคิดไปถึงเรื่องนี้อีกครั้ง
เวลานี้ เย่อวิ๋นเฟยเห็นสิ่งมีชีวิตมากมายต่างพุ่งเข้าไปในโลกเงามายา ไม่ต้องถามก็รู้ว่าพวกมันเข้าไปสำรวจหาสมบัติ
"ผู้อาวุโสฮุ่น พวกเราเข้าไปดูกันบ้างเถอะ
สิ่งมีชีวิตมากมายขนาดนี้เข้าไปในโลกเงามายา ข้าไม่อาจปล่อยให้พวกมันทำลายสำนักงานใหญ่หรือดินแดนบรรพชนที่เผ่าเงามายาทิ้งไว้ได้